Sun Racket

Sun Racket, het tiende studioalbum van Throwing Muses dat in 2020 verscheen, is een strakke pop/rockplaat waarop indierock wordt vermengd met hun kenmerkende alternatieve randje, gekenmerkt door vervormde modale gitaren, galmende klanken, echoënde drums en een stuwende bas. Het legendarische trio uit Boston – Kristin Hersh, David Narcizo en Bernard Georges – levert hun meest prototypisch rockende werk tot nu toe af, waarbij ze het genre door een brute, no-nonsense chaos breken, terwijl ze de inherente eigenaardigheid behouden die hen al sinds het college rock-tijdperk van de jaren 80 kenmerkte. Hershs beklijvende zang en krachtig eigenzinnige teksten, die vaak water oproepen als metafoor voor troebelheid en delicatesse, fladderen tussen harde, schurende tonen en uitzinnige, droomachtige texturen, en bouwen op van etherische rust naar glorieuze, kakofonische crescendo's.Geografisch geïnspireerd begon Sun Racket als een New England-gevoeligheid in Californië – een West Coast-geluid op New England-schaal – voordat het naar het oosten reisde, waar de elementen agressiever werden met diepere wortels, balancerend tussen viscerale aardsheid en immateriële magie. In navolging van het gefragmenteerde Purgatory/Paradise uit 2013 contrasteert dit 34 minuten durende opus met mooie sonische passages via een dunner sluier van nevelige vervorming en speelse beeldspraak, waarbij de oogverblindende originaliteit en zeldzame muzikale chemie van de band worden getoond in een frisse maar onmiskenbaar Throwing Muses-stijl.