E=MC2

Het album e=mc² van Teddy Lasry verscheen in het jaar 1976 en is tegenwoordig opnieuw uitgebracht als geremasterde CD. Deze plaat markeert een belangrijk moment in het solowerk van Lasry, die eerder een wezenlijke rol speelde binnen Magma, een invloedrijke Franse progressieve rockband. Na zijn vertrek bij Magma koos Lasry voor een eigen muzikale richting waarin zijn achtergrond als multi-instrumentalist doorklinkt. Het genre van e=mc² bevindt zich op het snijvlak van elektronische muziek, jazzrock en progressieve rock. De muziek bevat sterke invloeden van de zogenaamde Zeuhl-stijl — een genre dat Lasry mede met Magma vormgaf — maar in dit album wordt er een meer kosmische, haast ruimtelijke sfeer neergezet via het gebruik van analoge synthesizers, Fender Rhodes, clavinet, blaasinstrumenten en diverse percussie. Het geheel doet denken aan de pioniersjaren van elektronische muziek en resulteert in een atmosferisch klanklandschap dat zowel doet denken aan vroege elektronische soloprojecten als aan progressieve jazzrock. e=mc² bestaat hoofdzakelijk uit instrumentale composities. De meeste instrumenten werden door Lasry zelf ingespeeld, met bijdragen van André Ceccarelli (percussie) en Magma-bassist Jannick Top op een paar tracks. Het album opent en sluit met het nummer Life, wat het cyclische en thematische karakter van het werk benadrukt. Een andere opvallende track is Quasar, waarin de futuristische synthklanken een beeld schetsen van de ruimte. Ook het nummer Birds of Space is kenmerkend: het laat horen hoe Lasry elektronica combineert met speelse melodieën en subtiele ritmiek. Met deze heruitgave op geremasterde CD wordt e=mc² opnieuw onder de aandacht gebracht als een toonaangevend Frans meesterwerk binnen de elektronische muziek van de jaren zeventig. Het bewijst niet alleen Teddy Lasry’s veelzijdigheid als musicus, maar ook zijn blijvende invloed op het snijvlak van elektronica, jazzrock en progressieve muziek.