Mt. Desolation

Zoals zoveel ideeën, ontstond ook het idee voor Mt. Desolation in de kroeg. Aan het einde van een koude september avond in Dublin na ontelbaar veel glazen Jameson besloten Keane-bandmaten en boezemvrienden Tim Rice-Oxley en Jesse Quin een countryalbum te maken. Maar zoals met zoveel ideeën die in de kroeg ontstaan, bleek ook dit idee een dag later niet zo goed als gedacht. Maanden later mailde Tim aan Jesse een ruwe demoversie van het nummer Departure. Jesse voelde zich artistiek uitgedaagd en stuurde niet veel later een demo van het nummer Annie Ford terug. Voordat ze het wisten bestond er een half dozijn nummers en bleek het idee om een countryalbum te maken toch een heel goed idee te zijn. Met producer Emery Dobyns (Anthony & The Johnsons, Noah & The Whale en Patti Smith) en een groepje muzikale vrienden waaronder Killers-drummer Ronnie Vannucci, Noah and the Whale-violist Tom Hobden en Winston Marshall, banjospeler van Mumford & Sons, betrok het gezelschap aan het begin van dit jaar de Eastcote studios in Londen om zoveel mogelijk live een album op te nemen. Voor de finishing touches experimenteerde de groep met zo'n beetje alles wat geluid voortbrengt en voorhanden was. Het album opent met het nummer waar het allemaal mee begon: Departure, een geïnspireerde compositie met een aanstekelijk refrein en klassiek klinkend couplet. Wat volgt is het nummer dat de bal verder aan het rollen bracht, het Nashville-achtige Annie Ford met rijke en warme vocalen van Jesse. Another Night On My Side is een prachtig duet tussen Jesse en Jessica Staveley-Taylor (lid van The Staves), Platform 7 is op en top country, Bridal Gown is charmant en troostend van toon en voor het bluesy The Midnight Ghost haalde Mt. Desolation haar inspiratie uit The Dharma Bums van Jack Kerouac.