Inner Revolution

Dit album werd opgenomen na een moeilijke scheiding en toont Belew op een moment van zelfrealisatie - hij zet positieve stappen om pijn en tegenslag te overwinnen. En dit is een van de sterkste kritieken op deze plaat... “God Adrian, moet je overal zo optimistisch over zijn?!” Dit is echter een misvatting; de transcendentale verlangens zijn op sommige plaatsen zo sterk dat de donkere kanten van deze opname vaak overschaduwd worden. Bijna alle instrumenten worden door Belew bespeeld. Het sterkste nummer hier is waarschijnlijk “This Is What I Believe In” (ooit door Linford Detweiler omschreven als “met meer tempowisselingen dan een goedkoop polshorloge”). De muziek is intens en verlangend - en Belew zingt alsof zijn leven ervan afhangt om de woorden eruit te krijgen. Zijn gitaarsolo op dit nummer klinkt als een saxofoon, en andere diverse experimenten met de gitaar zijn overal op deze plaat terug te vinden. De kenmerkende riff op de eerste single, “Standing in the Shadows”, is gemaakt door verticaal over de snaren te krassen met een plectrum. Andere transcendentale nummers, zoals “Birds”, “I'd Rather Be Right Here” of “Member of the Tribe”, zijn opbeurende aansporingen - dit is de eerste keer dat Adrian over dit soort dingen zingt. Hij zingt over het uiteenvallen van zijn vorige huwelijk in het ongelukkig getitelde ‘War In the Gulf Between Us’ – met een sfeer die doet denken aan uitputting en berusting. Van begin tot eind is dit een leuk album en een mooi voorbeeld van Belews talent: het creëren van inventieve muziek die tegelijkertijd experimenteel en toegankelijk is. Een van zijn beste albums.