Wolfgang Amadeus Phoenix

Drie jaar na It's Never Been Like That komt Phoenix met de langverwachte opvolger, Wolfgang Amadeus Phoenix. Een album dat lang op zich liet wachten, omdat het hele proces maar zeer moeizaam op gang kwam. Thomas Mars (zang), Laurent 'Branco' Brancowitz (gitaar), Christian Mazzalai (gitaar) en Deck D'Arcy (bas) hadden voor zichzelf de lat hoog gelegd. Ze wilden het best mogelijke album maken, een album dat tegemoet zou komen aan de hoge verwachtingen van fans en liefhebbers. Maar waar de Parijsenaren ook heen gingen de puzzel viel maar niet in elkaar. Ze zaten op een woonboot aan de Seine, kampeerden in het Bowery Hotel in New York en belandden uiteindelijk in het Montmartre huis van vriend Philippe Zdar van Cassius. Het was Zdar die de focus van de band wist te verleggen. 'Maak niet alleen album dat anderen geweldig vinden, maar jullie zelf ook'. En zo, na anderhalf jaar zoeken viel alles op zijn plaats en was Wolfgang Amadeus Phoenix een feit. Met de eerste single en opener Lisztomania zet de band direct de toon. Phoenix heeft haar geluid geperfectioneerd en klonk nog nooit zo melodisch en toegankelijk. Het nummer 1901 is daar ook zo'n uitstekend voorbeeld van. Andere hoogtepunten zijn er in de vorm van het zijdezachte Fences, het experimentele Love Like A Sunset, het filmische Rome en de sferische afsluiter Armistice. Wolfgang Amadeus Phoenix is een album dat is ontstaan uit rusteloosheid en een jacht naar inspiratie, een scherp en dansbaar album dat door haar aanstekelijke refreinen en heerlijke, kleurrijke popmelodieën door kan gaan als dè soundtrack voor lange, zwoele zomeravonden.