Beethoven: Emperer Concerto

Halverwege de jaren zestig had de 80-jarige Otto Klemperer de negen symfonieën, het Vioolconcert, Fidelio en de Missa solemnis opgenomen, maar niet de pianoconcerten, die hij had uitgevoerd met legendarische figuren als Schnabel, Claudio Arrau, Edwin Fischer, Wilhelm Backhaus en Emil Gilels. In 1967 nam hij het Concerto K503 van Mozart op met de 24-jarige Daniel Barenboim, de wonderbaarlijk getalenteerde pianist, wiens opnames van de 32 pianosonates van Beethoven de wereld al in hun greep hielden. Er was onmiddellijk een verstandhouding tussen de twee musici, waaruit een legendarische Beethoven-concertcyclus ontstond. Geen enkele pianist had de Grand Old Man zo kunnen uitdagen, provoceren en verrukken - of zijn levendige maar in wezen monumentale benadering van de concerten zo kunnen compenseren als Barenboim deed. Het was een geïnspireerde combinatie waarin hun verschillende stijl met elkaar geconfronteerd werd, maar toch ontroerend en vreugdevol verbonden werd in wat een geïmproviseerde daad van live muziek maken lijkt (en tot op zekere hoogte ook was).