Spyboy

“Een goed nummer kan op verschillende manieren blijven bestaan en schitteren in de handen van verschillende muzikanten”, zegt Emmylou Harris. “Het kan op verschillende momenten in je leven verschillende betekenissen hebben. Een goed nummer kan je overal vergezellen.” Die filosofie heeft haar vijftigjarige carrière in de countrymuziek geleid, waarin ze talloze nummers uit talloze genres heeft gecoverd en op elk daarvan haar eigen onuitwisbare stempel heeft gedrukt. Meer specifiek is het de filosofie die zowel Spyboy, haar tourband uit de late jaren negentig, als Spyboy, het livealbum uit 1998, bezielt en laat zien hoe deze muzikanten haar nummers hebben laten schitteren. Door oude nummers naast nieuwe te plaatsen, test het album de treksterkte van elk nummer en duwt het ze naar wilder en meer psychedelisch terrein, terwijl het toch geworteld blijft in de aardse countrymuziek. Het is volledig uniek in haar catalogus, een cruciaal document van een belangrijk hoofdstuk in haar carrière, en het wordt eindelijk opnieuw uitgebracht na jarenlang niet verkrijgbaar te zijn geweest. “Het is zo'n bijzondere plaat”, zegt ze. “Nou, dat zijn ze allemaal, maar deze is echt heel bijzonder. Dat was zo'n fantastische band en zo'n geweldige tijd.” Spyboy is voortgekomen uit Wrecking Ball, Harris' baanbrekende samenwerking met producer Daniel Lanois uit 1995. In 1996 en 1997 toerde de band, ook Spyboy genaamd, samen met Buddy Miller, Brady Blade en Daryl Johnson door Amerika en Europa, waarbij ze nooit twee keer hetzelfde nummer op dezelfde manier speelden. Buddy Miller nam zijn opnameapparatuur mee en nam bijna elke show van de tournee op. Toen hun tournee ten einde was, gingen Miller en Harris samen zitten en doorzochten ze honderden tracks om de nummers te kiezen die het beste de Spyboy-ethos van eindeloze mogelijkheden vertegenwoordigden.