My Name Is Bear

Nahko's soloalbum My Name Is Bear, dat verscheen in 2017, is een intiem muzikaal dagboek dat de luisteraar meeneemt naar de vormende jaren van de artiest. Dit album, een LP, fungeert als een soort prequel op zijn latere werk met Medicine for the People en biedt een ongepolijste blik op Nahko's jeugdige zoektocht naar identiteit, liefde en verbinding. Het album is opgebouwd uit zowel volledig uitgewerkte nummers als persoonlijke tussenstukken, waarin Nahko zijn ruwe gedachten en emoties deelt via korte audiojournaals. Qua genre weigert My Name Is Bear zich te beperken tot één stijl. Het wisselt van folk en rustige ballads naar rock, pop en zelfs tropische invloeden, wat een afspiegeling is van de muzikale experimenten van een jonge kunstenaar. De instrumentatie is vaak ingetogen, met nadruk op akoestische gitaar en piano, waardoor de nadruk ligt op de storytelling en emotionele lading. Thema’s als het verlaten van huis, het ontmoeten van zijn biologische moeder na jaren van afwezigheid, en de vreugde, pijn en hoop van jongvolwassenheid komen steeds terug. Wat het album bijzonder maakt, is de openheid waarmee Nahko zijn persoonlijke reis deelt. Zijn teksten zijn zowel poëtisch als toegankelijk, vol hoop en optimisme, maar ook eerlijk over twijfel en verdriet. My Name Is Bear toont een jonge man die probeert zijn plek in de wereld te vinden, muzikaal en persoonlijk, en nodigt de luisteraar uit om met hem mee te groeien.