Ill at Ease

Ill At Ease is het vijfde album van de Canadese band Preoccupations, uitgebracht op LP in gekleurd vinyl. Op dit album laat de groep zich opnieuw horen met hun kenmerkende post-punk geluid, dat deze keer opmerkelijk toegankelijker en directer werkt dan op eerdere platen. Waar hun vorige werk vaak duister en complex was, straalt Ill At Ease een frisse, haast radiovriendelijke benadering uit, zonder de kenmerkende intensiteit te verliezen. Het album is zorgvuldig opgebouwd, met doordachte arrangementen en een strak samenspel tussen gitaarlijnen, synths en ritmes. De teksten zijn doorspekt met apocalyptische en introspectieve thema’s, waarbij de muzikale vorm soms contrasteert met de melancholische sfeer. De openingstrack Focus is een goed voorbeeld van deze nieuwe benadering. Het nummer begint abrupt, trekt meteen de aandacht en laat zanger Matt Flegel’s stem floreren in een melodieuze, bijna popachtige omgeving. De synths geven het geheel een energiek en urgent karakter, wat het tot een van de meest aansprekende singles van het album maakt. Bastards houdt de vaart erin met bouncy baslijnen en ritmische synths, en lijkt qua sfeer schatplichtig aan de new wave uit de jaren tachtig. Het titelnummer Ill At Ease werkt als een soort middelpunt, waar invloeden uit shoegaze en art-pop samenvloeien tot een sfeer die zowel nostalgisch als vernieuwend aandoet. Ook Retrograde verdient vermelding: het vertraagt net iets het tempo, maar houdt met een sprankelende melodie de aandacht vast. Het album wordt gekenmerkt door een sound die zowel doet denken aan Echo & the Bunnymen als aan hedendaagse shoegaze en alternatieve rock. De band speelt met een open, soms ijzige productie; de gitaren zijn prominent aanwezig, vaak voorzien van reverb, terwijl de synths en baslijnen het geheel een moderne glans geven. In sommige passages komt het experimentele, statisch herhalende karakter van hun eerdere werk terug, nu echter verpakt in toegankelijkere songstructuren. Flegel’s zang laveert tussen melancholie en branie, en de teksten raken aan existentiële onzekerheden en de sociale onrust van deze tijd. Op de gekleurde vinyluitgave komt de artistieke visie van Preoccupations extra tot leven; het album is niet alleen muzikaal, maar ook visueel een statement. De hoes en het fysicale medium worden gekenmerkt door abstracte kunst en vervormde typografie, wat perfect aansluit bij het gevoel van onrust en vervreemding dat door de muziek heen klinkt. Ill At Ease weet daarmee als post-punk album zowel trouw te blijven aan het genre als het te vernieuwen, met een energieke en toegankelijke benadering die zelfs de meest kritische luisteraar weet te overtuigen.