Easter Is Cancelled

We leven in turbulente tijden vol politieke en maatschappelijke onrust. Stel dat er een parallel universum zou zijn. Een universum waarin Jezus Christus zijn superkrachten gebruikt om los te breken van zijn kruis en de koers bepaalt? Waarin een verdoemde romance niet mislukt? Waarin rock-’n-roll voor eeuwig voortleeft? Dit zijn de vragen die The Darkness zich stelt op het nieuwe, quasi sci-fi conceptalbum Easter Is Cancelled. Een muzikaal opus over de superster Jezus uit een andere werkelijkheid, de desintegratie van de liefde en de dood en wederopstanding van de rock-’n-roll. Het feit dat Easter Is Cancelled een conceptalbum is, zou geen verrassing moeten zijn. De enige verrassing is dat het zo lang heeft geduurd voordat The Darkness een conceptalbum heeft gemaakt. Het is geproduceerd door gitarist Dan Hawkins en opgenomen in zijn studio in West Sussex. Het gehele proces nam acht maanden in beslag waarbij de nummers tot in het kleinste detail werden geperfectioneerd. Aan de grondslag van Easter Is Cancelled ligt het idee van de Multiverse Theorie, de theorie dat er een ontelbaar aantal parallelle universums zijn en dat alles wat kan gebeuren is gebeurd of gebeurt in een van die universums. Iets was terugkomt in alle teksten en waarmee een alternatieve werkelijkheid wordt gepresenteerd waarin de zaken heel anders lopen. De dood van de rock-’n-roll is een van de belangrijkste thema’s. Dit wordt meteen onderstreept op de opener Rock And Roll Deserves To Die, een caleidoscopische mini-rockopera die gaat van folk tot rockriffs. En die veelheid aan stijlen is illustratief. Zo is er arena-rock (Live Til I Die en In Another Life), punk (Choke On It) en zelfs jazz (Deck Chair). Zoals altijd bij nummers van The Darkness schuilt er ook nu een diepere emotie onder de oppervlakte. How Can I Lose Your Love en Heart Explodes zijn nummers over hartzeer voortkomend uit persoonlijke ervaringen van de bandleden. Zoals alle conceptalbums is ook Easter Is Cancelled een reis met een begin, een midden en een eind. En dat eind is er in de vorm van We Are The Guitar Men, een emotionele liefdesbrief aan de rock-’n-roll waarin wordt gesteld da