Tired of Liberty

Toen Speedy Wunderground The Lounge Society hun debuutsingle 'Generation Game' uitbrachten, was dat meteen de komst van een bijzondere nieuwe band. Het werd de snelst verkochte label's snelst verkopende 7' ooit, en werd genoemd door BBC 6 Music's Lauren Laverne als één van haar Songs van het Jaar. Wat er uit dat begin waren tekenen van een band vol met innemende jonge commentatoren - het geluid van jong Engeland: welbespraakt, woedend en energiek. Met een veelgeprezen debuut-EP onder de riem ('Silk For The Starving', 2021) heeft The Lounge Society zich verder gecementeerd als een band gebonden door de idealen van totale intra-band samenwerking, slim het gedrag afkraakt van degenen die regeren, en nooit in herhaling vallen. Singles van de band zijn onverschrokken in hun verscheidenheid en onvoorspelbaarheid, met klappen via punk-funk, knallende elektronica, psychedelische rock, post-punk en garagerock. Hun geluid is een geluid dat niet stil wil zitten. Opnieuw betreden ze de studio van Speedy Wunderground's Dan Carey (Fontaines D.C., Kae Tempest, Wet Leg), duistere en verdraaide pop grooves worden gevangen tussen lichtvoetige gitaar- en drum motieven, en zanger Cameron Davey's afwisselende bijt-en-schors zang. Songs rennen zichzelf ragfijn als ze soundtrack een afbrokkelende samenleving: 'we wilden beginnen met een harde focus en eindigen chaotisch eindigen', merkt producer Dan Carey op. Dit is het echte werk, boordevol anthemicmyriade. Echte urgentie van een groep jonge creatievelingen die leven en ademen op hun hoogtepunt, met adembenemende, anarchistische bekwaamheid. Of het nu persoonlijke groei is, volwassenheid, of een hartige combinatie van de twee, 'Tired of Liberty' is een vakkundig vastgelegde documentatie van vier jongvolwassenen, tijdens de doop van hun culturele ontbranding. Je krijgt tenslotte maar één kans voor een debuutplaat. 'Alles wat volgt, is is gewoon een evolutie daaruit.'