Waking Season

Caspian’s album Waking Season is een veelgeprezen werk binnen het post-rockgenre. Het album kwam uit als LP, ook in een editie op coloured vinyl, en markeert een belangrijk moment in de ontwikkeling van Caspian als band. Met voornamelijk instrumentale muziek, is het album kenmerkend voor zijn dromerige, fraaie en vaak groots opgebouwde composities, zonder ooit te verzanden in voorspelbaarheid. Het album begint met de gelijknamige track Waking Season, waarin een subtiel herhalend pianomotief langzaam wordt opgebouwd met strijkers, percussie en zachte soundscapes. Hiermee word je als luisteraar langzaam een klankwereld binnengeleid die zich kenmerkt door een ingetogen maar krachtige sfeer. In de tweede track, Porcellous, wordt het tempo licht opgevoerd en voegen trippende soundbites en krachtige drums een extra laag toe, wat het geheel een energieke wending geeft. Een van de meest opvallende nummers op het album is Gone in Bloom and Bough. Deze track van ruim tien minuten start met een omgekeerde pianomelodie en subtiele drums en groeit langzaam uit tot een intens en meeslepend hoogtepunt, waarbij vervormde gitaren en ijle, atmosferische geluiden samenkomen. De spanning die gedurende dit nummer wordt opgebouwd, maakt het tot een van de meest memorabele composities op het album. Waking Season ontleent zijn kracht aan het zorgvuldig construeren van muzikale landschappen, waarbij Caspian er bewust voor kiest om nooit te uitgesproken of agressief te zijn. De band zoekt de balans op tussen melodie, dynamiek en textuur. Wat het album onderscheidt binnen het genre, is de manier waarop momenten van dreiging of uitbundigheid bijna altijd bewust worden getemperd met meer ingetogen passages, waardoor iedere uitbarsting des te effectiever aanvoelt. Het album wordt gezien als een belangrijk werk binnen de post-rock en heeft de naam te danken aan het gevoel van ontwaken, groei en vernieuwing dat in de muziek doorklinkt. Fans van bands als Mogwai, Godspeed You! Black Emperor en Mono zullen veel herkenning vinden in de gelaagde structuren en de subtiele spanningsopbouw. Tegelijkertijd weet Caspian een eigen geluid te behouden, dat zowel warm als energiek aanvoelt en de luisteraar een uur lang weet te boeien.