Underground

Underground van Kevin Coyne is een postuum verschenen album dat wordt beschouwd als een indrukwekkend en karaktervol afscheid van een van de meest eigenzinnige Britse singer-songwriters. Het album werd uitgebracht als een LP op coloured vinyl en bevat dertien nummers die rijk schakeren tussen verschillende stijlen. Coyne’s kenmerkende stem en veelzijdigheid drukken een onmiskenbaar stempel op de luisterervaring. Qua genre beweegt Underground zich in het grensgebied van bluesrock, jazzrock en progressieve rock. Coyne staat bekend om zijn rauwe, expressieve benadering en weet op deze plaat moeiteloos te wisselen tussen intieme bluessferen en meer uitgesponnen, experimentele nummers. De openingstrack Underground geeft direct het blueskarakter van het album weer, mede dankzij een meeslepende zang en een doorleefd gevoel van verlangen en thuiskomst. Andere opvallende tracks zijn bijvoorbeeld The Way of the World, dat een subtiele vermenging van jazzrockelementen laat horen, en Time Moves On, waarin Coyne flirt met donkerdere progrock-invloed en melancholie. Hard and Loud vertegenwoordigt de meer rechttoe rechtaan rock 'n roll-kant van de plaat, terwijl Why Why Song juist weer een vlot tempo en bluesritme inbrengt. De afsluiter Baby Billy is een warm en persoonlijk eerbetoon dat het album eindigt op een noot van hoop en liefde. Underground verscheen in het jaar 2005 als een van Coyne's laatste werken en wordt vaak geprezen om zijn consistentie, emotionele diepgang en humor, ondanks het zware onderwerp van afscheid nemen. Met deze plaat laat Coyne zien dat zijn muziek zelfs aan het eind van zijn carrière veelzijdig, vernieuwend en oprecht blijft. De coloured vinyl-uitgave onderstreept de bijzondere status van het album binnen zijn oeuvre en maakt Underground tot een waardevol verzamelobject voor liefhebbers van betrokken, genre-overstijgende rock en blues.