Uncle. Duke & The Chief

Uncle, Duke & The Chief is het vijfde studioalbum van de Canadese indierockband Born Ruffians, uitgebracht in 2018. Het album markeert een significante verschuiving in het geluid van de band, die jarenlang bekend stond om hun opgewonden, franctische benadering van indierock met karakteristieke vocale uitroepen en drukke arrangementen. Op dit album kiest het trio echter voor een veel kalmer en ruimtelijker geluid, waarbij de nadruk ligt op klassiek popcomponeerwerk en akoestische gitaren in plaats van lawaaiige elektrische gitaren. De productie werd verzorgd door Richard Swift en de muziek werd live opgenomen, wat resulteert in een natuurlijk en ontspannen gevoel. Het album is ook bijzonder omdat het de terugkeer betekent van origineel drummer Steve Hamelin, waarmee de band weer terug is bij de originele bezetting. Thematisch behandelt het album zware onderwerpen zoals veroudering, sterfte en de menselijke conditie, geïnspireerd door het overlijden van David Bowie en een kankerdiagnose bij de vader van frontman Luke Lalonde. Desondanks straalt het album een relatief optimisme uit, een bewuste keuze om het beste van het leven te maken. De negen nummers tonen een meer volwassen versie van Born Ruffians, waarbij Lalondes stem gladder en uitnodigender klinkt dan ooit tevoren. Het album combineert indierock met invloeden van soul, softrock en klassieke pop, waarbij de band experimenteert met verschillende sonische landschappen terwijl ze hun kenmerkende speelsheid behouden. Met compacte, gedenkwaardige composities en een eigenzinnige ritmesectie slaagt de band erin om zwaarwegende thema's te verpakken in een opbeurend en toegankelijk geheel.