Tooth

Mumpbeak's Tooth, uitgebracht in 2017, is een heavy progressieve rockalbum dat avant-jazz, fusion en prog-elementen combineert tot een dynamische power trio-uitvoering. Onder leiding van de Britse toetsenist Roy Powell op Hohner Clavinet, Moog Little Phatty, Hammondorgel en tubular bells, samen met bassist Lorenzo Feliciati en drummer Torstein Lofthus, levert de multinationale groep wisselende stemmingen, verrassende verwachtingen en krachtige intensiteit na hun titelloze debuutalbum uit 2013. Powells elektronische manipulaties, met name gitaareffecten op de clavinet, creëren een onstuimige wah-fuzz funk, lome toonladders en free jazz freakouts, terwijl Feliciati's meesterlijke fretloze baslijnen en Lofthus' wervelende, donderende drumwerk het geluid naar een zwaarder, syncopisch jazzrockterrein duwen met knipogen naar Led Zeppelin, Miles Davis' elektrische fase en Canterbury-scènes als Egg en Matching Mole. Het album laat zich niet gemakkelijk categoriseren en verweeft syncopische openingen, ambient atmosferen, ingewikkelde fusion-epossen en explosieve climaxen zonder in één stijl te blijven hangen. Lofthus' behendige kracht zorgt voor levensgevaarlijke grooves en snel machinegeweervuur, waardoor het trio boven de gastrijke opzet van hun debuut uit stijgt tot een stabiele eenheid van eruptieve composities. RareNoise Records legt deze uitdagende reis van sonische texturen vast, van explosieve riffs tot ruimtelijke Kosmische vibes, die doen denken aan klassieke prog zoals Emerson, Lake & Palmer, Van der Graaf Generator en CAN, terwijl rauwe, progressieve energie voorrang krijgt boven conventionele structuren.