The Seventh Coming

Het album The VIIth Coming van Cathedral is het zevende studioalbum van deze Britse band en staat bekend als een pure vertegenwoordiger van het genre doom metal, aangevuld met invloeden uit hardrock en lichte progressieve experimenten. Het album verscheen oorspronkelijk in de jaren nul op LP en kenmerkt zich door de zware, logge riffs en een meer organisch, bijna live aandoend geluid. Vergeleken met eerdere, uitgesproken experimentele platen van Cathedral is The VIIth Coming wat directer en toegankelijker, maar behoudt het zijn doomy karakter met de kenmerkende, theatrale vocalen van Lee Dorrian.Op inhoudelijk vlak biedt dit album een evenwicht tussen pure zwaarte en songmatige benadering. Cathedral kiest voor een krachtig, helder en uitgesproken gitaargeluid dat in combinatie met levendige ritmes zelfs binnen het doorgaans trage doom metalgenre relatief up-tempo aanvoelt. Hoewel de band in deze periode enigszins richting een breder publiek beweegt met meer traditionele rocksongstructuren, verliezen zij hun eigen identiteit en invloedrijk geluid niet volledig uit het oog.Een aantal opvallende tracks op dit album zijn Phoenix Rising, Skullflower en Halo Of Fire. Phoenix Rising opent Het album krachtig en zet direct de toon met zware gitaarriffs en een meeslepend refrein. Skullflower is een schoolvoorbeeld van Cathedral’s vermogen om atmosfeer te combineren met intensiteit, door het inzetten van melodieuze gitaarlijnen en uitgesponnen ritmes. Halo Of Fire brengt als afsluiter een episch gevoel, met afwisselende dynamiek en een lang uitgesponnen opbouw die typerend is voor de stijl van Cathedral.The VIIth Coming verscheen in een periode waarin Cathedral niet alleen hun eigen nalatenschap binnen het doom metalgenre verder uitbouwde, maar ook opnieuw liet zien hoe veelzijdig en aanstekelijk deze zware muziek kan zijn binnen een LP-formaat. Het album is geliefd om de balans tussen traditie en innovatie en geldt als een solide hoofdstuk in het oeuvre van deze invloedrijke band.