Seaside Riot

Seaside Riot is het vijftiende album van Boyracer en werd uitgebracht op cd. Boyracer is een doorgewinterde band in het indiespectrum en staat bekend om hun energieke aanpak die indiepop en noisepop combineert met invloeden uit de garagerock en melodische alternatieve rock. Op Seaside Riot worden vijftien nummers in iets meer dan drie kwartier gepresenteerd, waarbij de urgentie en frisheid van hun beginjaren behouden blijft, ondanks de decennialange bandgeschiedenis. De sound van het album wordt gekenmerkt door rauwe, fel aangezette gitaarriffs, een modderige, doch melodieuze instrumentatie en zang die vaak wat lager in de mix is geplaatst. Hierdoor komt het gitaargeweld extra sterk naar voren. De afwisseling tussen Stewart Anderson en Christina Riley als vocalisten zorgt voor dynamiek; ze nemen soms afzonderlijk de zang voor hun rekening, soms samen, soms wisselend per couplet. Binnen de tracklist spreekt onder andere Salt On My Tongue tot de verbeelding: het nummer opent het album krachtig en toont direct de energie van de band. Rails valt op door zijn garage-invloed, terwijl het instrumentale Larkin qua sfeer doet denken aan het vroege werk van Blondie. You Don’t Love Me laat een mix van 60s pop en R&B horen, maar dan 'fuzzed up', passend bij het gruizige, ongetemde karakter van de plaat. De track Homemade Fireworks, als afsluiter, laat juist een meer ingetogen kant van Boyracer horen, met meer ruimte en behoudende opbouw die contrasteert met de rest van het album. Seaside Riot is het werk van een vijfkoppige formatie met naast de vaste kern ook leden uit andere bekende indie- en garagerockbands. Het album illustreert dat Boyracer, ondanks het predicaat veteranen, muziek maakt met dezelfde dadendrang als tijdens hun debuut. Het resultaat is een chaotisch, melodieus en aanstekelijk album dat binnen het indiegenre een schoolvoorbeeld is van consistentie en spelplezier. Het album verscheen in het jaar 2024.