Reach

Kneebody’s album 'Reach' laat de band opnieuw horen als een van de meest vernieuwende formaties in het nu jazz- en jazz-fusion landschap. Het album verscheen in 2025 op CD en markeert hun eerste studio-uitgave na zes jaar stilte. De groep, inmiddels een kwartet, staat bekend om hun unieke combinatie van improvisatie, elektrische en akoestische instrumentatie, en eclectische invloeden die uiteenlopen van jazz tot rock, elektronica en zelfs indie. De composities op 'Reach' zijn doordacht en strak, zonder hun speelse karakter te verliezen. De balans tussen controle en spontaniteit geeft het album een kenmerkend geluid, steeds schakelend tussen scherpe ritmische patronen en vloeiende melodische lijnen. Het album wordt vaak vergeleken met de technische virtuositeit van Engelse acts als Three Trapped Tigers, maar onderscheidt zich door de organische interactie tussen de muzikanten en de herkenbare lyrische lijnen van trompet en saxofoon. Een van de meest opvallende tracks is het titelnummer 'Reach,' waarmee het album een abstract, bijna algoritmisch karakter krijgt, gevoed door de uitbundige trompet van Shane Endsley. De compositie 'Top Hat' drijft de dynamiek tussen de blazers nog verder op, terwijl de toetsinstrumenten van Adam Benjamin en het inventieve spel van drummer en bassist Nate Wood zorgen voor een kaleidoscopische en pulserende groove. Een ander bijzonder stuk is 'Lo Hi,' dat rustig begint, maar zich ontvouwt tot een zenuwachtig muzikaal spanningsveld, zonder aan samenhang te verliezen. Het album voelt als een moment van bezinning en vernieuwing voor Kneebody. De afwezigheid van een traditionele bassist wordt opgevangen doordat Nate Wood zowel drumt als bas speelt, waardoor de band nog vrijer met ritme en structuur omgaat. Elk bandlid experimenteert bovendien met effecten en elektronische elementen, wat de plaat een hybride en hedendaags karakter geeft. Met 'Reach' bevestigt Kneebody niet alleen hun eigen muzikale erfenis, maar verlegt de band ook opnieuw hun grenzen. De plaat staat vol compacte, tot in detail uitgewerkte stukken, maar kent ook momenten van frisse poëzie en brute energie. Daarmee spreekt het zowel de liefhebbers van inventieve jazz als van genre-overschrijdende pop- en elektronische muziek aan, en blijft Kneebody onmiskenbaar een buitenbeentje in de internationale jazz-scene.