Potential

Muzikant, schrijver en filmmaker, Sunik Kim vervolgt 'The Bent Bow Must Wait to Be Released' (Takuroku 2021) met hun tweede LP - een bloedserieuze ontmanteling van de grenzen van hedendaagse computermuziek, gebracht met speelse behendigheid en een vleugje slapstick humor, a la Henry Cow. Door gebruik te maken van General MIDI om hectische, vitale patronen van desorganisatie te creëren, bestaande uit vrolijke synthetische trompetten, wrange orkestrale sweeps en brute toetsclusters, explodeert Sunik Kim een soort simplistisch geluid in complexe, mooi onzekere structuren. In plaats van te proberen de luisteraar te overweldigen of te verdoven tot subjectiviteit, verandert 'Potential' voortdurend; regelmatig van vorm breken en ontvouwen, discreet knabbelen aan het concept van het spektakel en noodlottig gesloten systemen van cyclische muziek ongedaan maken. Bij de eerste luisterbeurten herinnerden we ons Cecil Taylor's Unit Structures, Stockhausen's Gruppen en zelfs die rare pogingen om muziek te maken vanuit de wereld van Animal Crossing, Lil Jürg Frey. De overvolle ideeën van Henry Cow (aan wie Kim in 2021 een fantastisch gemengde mix voor The Wire wijdde) verdwijnen nooit te ver uit het zicht, maar hedendaagse tegenhangers zijn er maar weinig behalve de meest vooraanstaande polyceleratrix van Yorkshire, Gretchen Aury, die we vroegen om de liners te schrijven . Het is niet verwonderlijk dat Gretchens woorden net zo buitengewoon zijn als de plaat zelf: “Potential leest als een zeldzaam eerlijk antwoord op het rampzalige kapitalistische tijdperk van het schijnbaar naderende einde van het antropoceen, een cyborgmuziek die niet hopeloos psychotisch is zoals zoveel hedendaagse en vooral computer-vereisende muziek. muziek, maar duidelijk bezeten van vervoering, pijn, waanzin, empathie, extase, kwelling, kwetsbaarheid; al die vitale gevoelens en prikkels die onze afgrijselijk deprimerende tijden lijken te willen vernietigen en uit ons laten bloeden. Dit geluid is een zinderende elektromagnetische pulsgolf van revolutionaire hoop, uitdagend uitroepend dat de geschiedenis nog niet voorbij is, dat de toekomst geen 'geschiedenis' is, dat er nog steeds een enorme veelheid aan ideeën en identiteiten helder en veerkrachtig brandt, ondanks het feit dat ze zijn ondenkbaar voor de tirannieke hegemonische as van de wereldwijde kapitalistische technologiecultuur. Ik vraag je, lui