Náquera

Met bijdragen van: Bob Bralove (Grateful Dead), Tony Leone (Little Feat / Chris Robinson Brotherhood), James Toth (Wooden Wand), Hans Chew, Aaron Feder (Cordovas, Terrapin Flyer, Scott Law, Afro Dead). 'Een wazige en bedwelmende, kosmische knaller voor het einde van de zomer van Nick Mitchell Maiato, vol met grote refreinen, scheurende gitaren, country-invloeden en diepe grooves – compleet met funky blazerssectie. Het is vier jaar geleden sinds Poolside, de laatste release van One Eleven Heavy (Mitchell Maiato's band met James "Wooden Wand" Toth), en die tijd is duidelijk gebruikt om flink te oefenen.' Op Náquera, vernoemd naar het Spaanse dorp waar hij woont, komen Mitchell Maiato's songwriting, zang en gitaarspel volledig tot hun recht. Hij stuurt een meeslepende reis vol verweven elektrische gitaarduels, funky jams met meerdere delen, bitterzoete odes aan eenvoud en swingende rocknummers. Met een moeiteloos elegant voorwoord van pianowonderkind Gavin Rushing uit Macon, Georgia, is "Riki Rachtman" een kosmische americana-ballade die de staat van heavy metal in de hedendaagse popcultuur onderzoekt vanuit het perspectief van een ontevreden ik-verteller. “Critical Mass” is een meeslepende, tweeklankige ode aan het afhaken, met een openingssalvo van orgel door Grateful Dead midi-technicus Bob Bralove, een monsterlijk, toonsoortwisselend gitaarduel in de kern, en een vette, kronkelende basgroove van Otto Wilberg (Mitchell Maiato's voormalige collega in Desmadrados Soldados De Ventura). “Flamebait” is een van de grote verrassingen van het album met zijn bijna Lennon-achtige rock- en soul-achtige technocratische bas, zijn wazige, driestemmige blazerssectie en zijn geïmproviseerde, zonovergoten gitaarsolo middenin. En op “The Angle” krijgen we een hommage aan rock-'n-roll-verhalen over poolspelers, ingekaderd in een uitgestrekte country-funk jam die Mitchell-Maiato's liefde voor Parliament en Grateful Dead in gelijke mate weerspiegelt.