Luther's Blues

Luther’s Blues van Bernard Allison is een dubbelalbum waarmee hij het muzikale erfgoed van zijn vader Luther Allison eert. Het album verscheen in 2025 en bestaat uit twintig tracks, verdeeld over twee cd’s. Bernard Allison, die inmiddels zelf een gevestigde naam is binnen de moderne blueswereld, heeft voor deze release uitsluitend composities van Luther Allison gekozen die hij in het verleden op verschillende albums opnam. Deze zijn speciaal voor Luther’s Blues opnieuw geselecteerd en vakkundig geremasterd. Het album valt binnen het genre blues, waarbij Bernard Allison de typische Chicago-blues van zijn vader verrijkt met invloeden uit rock, funk, soul en gospel. Dit zorgt voor een energieke en soms zelfs psychedelische sfeer, zoals te horen is in het openingsnummer 'Hang On.' Deze track is exemplarisch voor Bernard’s stijl: hij combineert krachtige vocalen met elegante en felle gitaarriffs, en voegt een modern randje toe aan het oorspronkelijke werk van Luther Allison. Een andere opvallende track is 'Bad Love,' waarin Allison het nummer voorziet van een stevige groove en een opvallende keyboardpartij. Ook 'Too Many Women' springt eruit, met zijn funky ritme, prominente blazers en het speelse samenspel tussen gitaar en elektrische piano. Luther’s Blues is meer dan een eerbetoon; het is een persoonlijk project waarin Bernard Allison laat zien hoe de blues zich onder zijn handen ontwikkelt en vernieuwt. Met respect voor de roots en het vakmanschap van zijn vader, kiest hij bewust voor nummers die soms minder opvielen op Luther’s eigen albums, en geeft ze met nieuw elan een tweede leven. Dit album, uitgebracht in het kader van het dertigjarig bestaan van Ruf Records, toont zowel de diepe familieliefde als het muzikale meesterschap dat Bernard over de jaren heeft ontwikkeld. De productie is van hoog niveau, met een heldere en dynamische geluidskwaliteit dankzij de remastering door Pauler Acoustics. Bernard Allison’s interpretaties zijn krachtig en authentiek: van meeslepende bluesrock tot bezielde soul en funky jazz. Zijn spel en zang zijn doordrenkt van emoties en respect voor het origineel, maar hij schuwt niet om zijn eigen stempel te drukken. Zo sluit Luther’s Blues perfect aan bij de traditie van de blues, terwijl het tegelijkertijd aantoont hoe het genre door nieuwe generaties groeit en blijft verrassen.