Light User Syndrome (Deluxe Edition)

The Light User Syndrome van The Fall is een post-punk en alternative rock album, dat geldt als het achttiende studioalbum van de band. Het album verscheen in het midden van de jaren negentig en wordt vaak gezien als het laatste album waarop de klassieke sound van The Fall nadrukkelijk aanwezig is. Het werd uitgebracht als een Deluxe Edition op twee cd’s, waarbij het eerste schijfje de originele tracks bevat en de tweede cd bonusmateriaal zoals alternatieve versies, singles, B-kanten en live-opnamen. Qua stijl beweegt The Light User Syndrome zich tussen rauwe post-punk, scherpzinnige rock en experimentele klanken. Het album staat bekend om zijn energieke, soms zelfs abbrasieve karakter, met een uitgesproken 'live feel' in de productie. De band is op dit album voorzien van een sterke bezetting, waaronder Mark E. Smith op zang, gitaar en tapes, Simon Wolstencroft op drums en programmering, Brix Smith op gitaar en zang, Julia Nagle op keyboards en gitaar, Stephen Hanley op basgitaar en Karl Burns op drums, gitaar en zang. Drie opvallende tracks op dit album zijn D.I.Y. Meat, He Pep! en Cheetham Hill. D.I.Y. Meat opent het album stevig met een kenmerkende mix van gitaar, beats en de typerende vocalen van Mark E. Smith. He Pep! is een van de nummers waarop de ritmische intensiteit en de experimenteerdrang van The Fall goed hoorbaar zijn. Cheetham Hill werd in het uitbrengjaar populair onder fans, mede dankzij airplay via alternatieve zenders. Op het album zijn ook covers te vinden, waaronder Stay Away (Old White Train), oorspronkelijk van Johnny Paycheck, en Last Chance to Turn Around, dat bekendheid kreeg door Gene Pitney. De band leverde daarnaast enkele uitgesponnen, meerlagige tracks, zoals Interlude/Chilinism, waarin de inventiviteit en de soms confronterende aard van de muziek sterk naar voren komen. De reguliere tracks worden op de deluxe editie aangevuld met materiaal uit dezelfde periode dat het veelzijdige karakter van The Fall nogmaals onderstreept. The Light User Syndrome verscheen in het jaar 1996 en markeert een overgangsperiode voor The Fall, met sommige leden die het laatste album met de groep maakten en nieuwe muzikanten die hun debuut op dit album beleefden. Het album kreeg vooral waardering om zijn compromisloze benadering en de wijze waarop het de evolutie van de Britse post-punk laat horen.