Kindred Spirits

Kindred Spirits: Live At Chan’s van Greg Abate is een tweedelige live jazzopname, uitgebracht in 2016 op het label Whaling City Sound. Het album vangt een bijzonder optreden waarin Greg Abate samen met de legendarische altsaxofonist Phil Woods en het Tim Ray Trio een eerbetoon brengt aan het straight-ahead bebopgenre. De bezetting bestaat uit Greg Abate op alt- en sopraansaxofoon, Phil Woods op altsaxofoon, Tim Ray op piano, John Lockwood op bas en Mark Walker op drums. Dit album bevat energieke uitvoeringen van zowel jazzstandards als bebopklassiekers, met rijke samenspelmomenten tussen Abate en Woods. Zij wisselen elkaar af met virtuoze solo’s, nuancerijk ensemblewerk en subtiele verschillen in toon, waardoor de muziek continu spannend blijft. Naast bekende standards worden ook minder voor de hand liggende stukken met veel gevoel voor traditie en improvisatie gespeeld. Het repertoire weerspiegelt zowel de wortels van de jazz als de unieke persoonlijkheden van de muzikanten, waarbij het publiek duidelijk aanwezig is in de live sfeer. Op de eerste cd staan onder meer 'Steeplechase (Thriving on a Riff)', een energiek bebopstuk dat het samenspel van de saxofonisten mooi uitlicht, en het ingetogen 'Angel Eyes', waar Abate solo speelt en een melancholische stemming neerzet. Een andere opvallende track is 'A Sleepin’ Bee', waarin het lyrisch spel van de saxofonisten en het trio goed naar voren komt. Op de tweede cd komen naast 'I’ll Remember April', waarin de ideeënstroom van Woods opvalt, ook nummers als 'Speak Low' en 'Yardbird Suite' aan bod. Deze tracks illustreren de levendigheid en de swing van het concert, en laten zien hoe zowel de ritmesectie als de blazers volledig tot hun recht komen in het liveformat. Het album wordt afgerond met korte gesproken segmenten waarin onder meer muziekinleidingen van Woods zijn opgenomen, wat een extra persoonlijke touch geeft aan de registratie. Kindred Spirits: Live At Chan’s is een levendige, genereuze live-uitgave die de essentie van het bebopgenre en de chemie tussen twee generatiegenoten op sax vastlegt. Het album wordt gewaardeerd om zijn meeslepende uitvoeringen, het respect voor het jazzidioom en als een prachtig eerbetoon aan Phil Woods.