Imbalance

Imbalance is een postpunkalbum van Entracte, een in Londen gevestigde band die eind jaren tachtig veel opnames maakte, maar tijdens haar oorspronkelijke bestaan nooit materiaal uitbracht. Het album verscheen in 2026 op cd via Tiny Global Productions en vormt een opmerkelijke archeologische vondst van muziek die bijna vier decennia lang in de kast had gelegen. Tot de kernleden van de band behoorden gitarist Alberto Umbridge, zangeres Sharon Quinn en drummer Graham "Dids" Dowdall, die uitgebreide ervaring meebrachten uit samenwerkingen met opmerkelijke artiesten en groepen, waaronder Nico, Cabaret Voltaire, Pere Ubu en John McKay. De uitgave bevat een A5-boekje met songteksten, geschiedenis en artwork, met hoesontwerp van Linder Sterling. Het album laat een opmerkelijk zelfverzekerd en volledig uitgewerkt geluid horen dat zowel geworteld lijkt in zijn tijd als vreemd tijdloos aanvoelt. Imbalance getuigt van een ongewoon breed scala aan invloeden en experimenten, waarbij elementen uit Afrikaanse en Midden-Oosterse muziekvormen worden gecombineerd met post-punkgevoeligheden. De opnames onthullen een band met een eigen post-punktaal die inspiratie put uit artiesten als David Bowie en Kraftwerk, terwijl de originaliteit behouden blijft en afgeleid werk wordt vermeden. De zang van Sharon Quinn straalt helderheid en aanwezigheid uit zonder emotionele nuances te overdrijven, terwijl Umbridge's gitaarspel licht ontdekt op onverwachte plekken en Dowdall's drumwerk zorgt voor een rusteloze, responsieve intelligentie die voorkomt dat de muziek vervalt in stereotiepe patronen. Het album draagt een gevoel van wereldmoeheid en formele nieuwsgierigheid in zich dat Entracte onderscheidt van veel van hun tijdgenoten, wat duidt op een breder luisterleven gevormd door de artistieke vitaliteit van de vruchtbare creatieve scene van Manchester.