Hex Enduction Hour

Hex Enduction Hour van The Fall is een cruciaal album binnen het post-punkgenre en wordt door velen beschouwd als een van de meest invloedrijke en compromisloze platen van de band. Dit dubbel-LP album verscheen als het vierde studioalbum van de Britse formatie onder leiding van Mark E. Smith. De kenmerkende rauwe productie, typerende vocalen en repetitieve, gruizige gitaarlijnen maken dit werk tot een hoeksteen van de alternatieve muziek uit het begin van de jaren tachtig. Het album wordt vaak omschreven als een van de ultieme uitingen van post-punk: compromisloos, confronterend en vol unieke muzikale keuzes. Tijdens de opnames werkte de band met twee drummers, wat bijdroeg aan de soms chaotische, maar hypnotiserende ritmestructuren. De nummers klinken rauw en ongepolijst, iets wat bewust is opgezocht om afstand te nemen van toenmalige mainstreammuziek. Mark E. Smith wilde, volgens zijn eigen woorden, een album maken dat de luisteraar totaal kon absorberen, een werk waarin je jezelf kunt verliezen zoals in een goed boek. Hex Enduction Hour bevat verschillende opvallende tracks die de veelzijdigheid en inventiviteit van The Fall onderstrepen. Het nummer 'And This Day' bijvoorbeeld, is een uitgesponnen en onstuimige track van om en nabij de tien minuten. De song wordt gekenmerkt door een sinistere orgelriff, pulserende drums die buiten de standaardmaat lijken te vallen, en de schreeuwerige voordracht van Smith. Het resultaat is een bijna oncontroleerbare energie, die door sommigen wordt gezien als een van de meest experimentele uitingen van de band. Een andere opmerkelijke track is 'Winter'. Dit nummer onderscheidt zich door zijn repeterende, basale ritme en de uitgesponnen, soms dissonante gitaarlijnen. De tekst van Smith raakt aan thema’s als vervreemding en het alledaagse, gebracht in zijn kenmerkend krakende spreekzang. Hier blijkt vooral de kracht van The Fall om schoonheid en onrust te combineren tot iets dat uniek en onvergetelijk klinkt. 'Hip Priest' behoort eveneens tot de meest bekende nummers van het album en geniet faam vanwege de plaatsing in de film Silence of the Lambs. Het is exemplarisch voor de donkere, soms sarcastische sfeer die Hex Enduction Hour ademt; repetitieve structuren en de onvergelijkbare voordracht van Smith leggen een onderhuidse spanning bloot die kenmerkend is voor deze plaat. Het album verscheen in het jaar 1982 en is sinds de oorspronkelijke uitgave erkend als een hoogtepunt – niet alleen voor The Fall, maar voor het hele post-punktijdperk. Ondanks, of misschien juist dankzij, het onconventionele karakter is Hex Enduction Hour een klassieker geworden die generaties muzikanten en luisteraars heeft beïnvloed. Het werk blijft een rauw en compromisloos tijdsdocument, waarin banaliteit en urgentie samenkomen in de unieke wereld van The Fall.