Harmony No Harmony

Harmony No Harmony is het tweede en laatste volledige album van de Britse band Million Dead. Dit album verscheen oorspronkelijk als cd en is voor het twintigjarig jubileum opnieuw uitgebracht in een speciale editie. Million Dead beweegt zich binnen het post-hardcoregenre, waarbij ze uitgesproken politieke en maatschappijkritische teksten combineren met een dynamisch, stevig geluid. De zang van Frank Turner, de prominente baslijnen van Julia Ruzicka en het gitaarspel van Tom Fowler geven het album zijn karakteristieke, energieke sfeer. Op Harmony No Harmony komen zowel compromisloze, harde nummers als meer melodieuze en experimentele tracks voorbij. Het album onderscheidt zich door een wisselwerking tussen rauwe emoties en intellectuele thematiek, soms met filosofische verwijzingen. De productie, verzorgd door Mark Williams, onderstreept de intensiteit en directheid die typerend is voor het post-hardcoregenre. Enkele van de tracks die het album kenmerken zijn Bread & Circuses, After the Rush Hour en Carthago Est Delenda. Bread & Circuses opent op explosieve wijze met felle gitaren en scherpe maatschappijkritiek, terwijl After the Rush Hour juist een meer melancholische toon aanslaat zonder aan kracht in te boeten. Carthago Est Delenda is een langer nummer dat ruimte biedt voor complexe muzikale structuren en reflecterende teksten. De 20th Anniversary Edition van Harmony No Harmony verschijnt opnieuw op cd en bevat verbeterde artwork en, afhankelijk van de editie, extra nummers. De nieuwe presentatie en samenstelling geven zowel doorgewinterde fans als nieuwe luisteraars een kans om het album opnieuw of voor het eerst te beleven. Harmony No Harmony blijft, jaren na de oorspronkelijke release, een krachtig en relevant werk binnen het post-hardcore landschap.