Engine of Hell

Engine of Hell is het vierde soloalbum van Emma Ruth Rundle dat werd uitgebracht in 2021. Dit werk markeert een drastische verandering in haar artistieke aanpak en geeft een nieuwe dimensie aan haar emotionele kracht. Na jaren van touren en het bestrijden van verslaving heeft Rundle zich in nuchtere toestand hervonden. Het album ontstond tijdens de lockdown toen ze gedwongen op één plek bleef en zich eindelijk met haar persoonlijke demonen kon bezighouden. Dit proces van zelfontdekking en trauma-verwerking wordt volledig weerspiegeld in de muziek. Rundle koos ervoor om terug te gaan naar het eerste instrument dat ze ooit leerde, de piano, waarmee ze als soort tijdmachine diende om diepe lagen van haar ervaringen bloot te leggen. Het album werd opgenomen in één keer en zonder enige nabewerking of effecten. Genre-technisch beweegt het album zich in het akoestische en poëtische terrein met invloeden van donkere balladmuzie en folk. Het album onderscheidt zich door zijn minimalistisch karakter waarbij alles kunstmatig is verwijderd. De instrumentation bestaat uitsluitend uit piano, akoestische gitaar en af en toe viool, met slechts spaarza aanvullingen. Dit blote, onverbloemde geluid van het album versterkt de emotionele impact van Rundles lyrische inhoud aanzienlijk. Ze behandelt thema's van familie, relaties, depressie en verslaving zonder enige troost of hoop aan te bieden, hoewel het delen zelf van deze pijn reeds impliceert dat hoop aanwezig is. Het album is ontoeganging voor luisteraars, maar het vertegenwoordigt een onwrikbare eerlijkheid en kwetsbaarheid die haar vorige, zwaarder georiënteerde werk niet kon bereiken.