Dry Ice

Dry Ice is een psychedelisch rockalbum van de gelijknamige Britse band, uitgebracht in 2018. De groep, opgericht rond gitarist, zanger en songwriter Paul Gardner en drummer Terry Sullivan, maakte in 1969 een ontwikkeling door met drie verschillende bezettingen, waarbij de uiteindelijke samenstelling bestond uit zanger Jeff Novak, gitarist Chris Hyrenwicz, bassist John Gibson en Sullivan. Deze bezetting kreeg een doorbraakoptreden op het Royal Albert Hall Festival, wat leidde tot een voorschot voor opnamesessies die in minder dan twee dagen werden voltooid. Het materiaal bevat zware psychedelische rock met fuzz-achtige leadgitaren, wah-wah-intro's, intense ritmesecties en hoogvliegende solo's, waarmee de rauwe energie en strakke repetities van de band worden getoond, ondanks de gehaaste productie. De originele mastertapes, die lang als verloren werden beschouwd, zijn teruggevonden, wat resulteerde in een uitzonderlijke geluidskwaliteit bij de release op het Morgan Blue Town-label. Het album bevat elf voltooide masters, twee demo's en een alternatieve mix van die sessies uit 1969, met een totale speelduur van ongeveer 54 minuten, gepresenteerd in een jewel case met een 12-pagina's tellend kleurenboekje met hoestekst van Gardner, bandfoto's, concertflyers en krantenknipsels. Hoogtepunten zijn onder meer de meesterlijke remastering door Pete Reynolds, die de zware Britse psychedelische essentie van eind jaren 60 behoudt en hardrocknummers combineert met trippy, lichtere momenten en commerciële aantrekkingskracht. Met Sullivan van Renaissance en een fluitbijdrage van Ian McDonald van King Crimson op één nummer, is het een essentieel document voor fans van het genre, dat na bijna vijf decennia eindelijk het complete opgenomen erfgoed van de band onthult.