DEATH.HORSES.BLACK.

Death.Horses.Black van My Diligence is het vierde studioalbum van deze Belgische band, uitgebracht als CD. Het album staat bekend om zijn gedurfde mengvorm van genres als post-metal, psych-metal, doom en shoegaze, waarbij de band een eigenzinnige en originele sound weet te creëren. Deze schijf onderscheidt zich door de intensiteit, het dramatische karakter en het donkere, soms experimentele geluid, dat zowel fuzzy en dissonant als atmosferisch en zwaar aanvoelt. Instrumentaal kenmerkt Death.Horses.Black zich door een stevige basis van gitaren en drums, waarbij vooral het wisselen tussen emotioneel geladen vocalen, grillige arrangementen en dynamische overgangen opvalt. De band gebruikt afwisselend cleane en ruige zang, en er zijn passages waarin melodie en anthemische elementen juist naar de voorgrond treden. Het album is niet bang om risico’s te nemen; het bouwt spanning op met uitgesponnen, hypnotiserende intermezzo’s en schuwt experimentele songstructuren niet. Dat maakt de luisterervaring rauw en intens, maar soms ook uitdagend en fragmentarisch. Kritieken prijzen vooral de zeggingskracht van de band en de krachtige drums, terwijl sommige recensenten het album als incoherent en overvol aan stijlelementen beschrijven. Trackgewijs opent Death.Horses.Black met het nummer Death, dat diepe, donkere klanken koppelt aan een beklijvende climax. Een ander opvallend nummer is Horses, dat een marsachtig ritme en ongepolijste vocale energie combineert met snerpende gitaren. Allodiplogaster Sudhausi geldt als een krachtig post-metal stuk dat traag opbouwt naar een majestueus en explosief einde, waarbij growls en post-rock invloeden subtiel samenkomen. Andere tracks zoals Black, Auspicious, Lucid Alley en Sacred Anchor laten telkens andere facetten van de band horen — van experimentele tijdwisselingen tot dromerige riffs en energieke erupties. Death.Horses.Black verschijnt in een periode waarin My Diligence hun geluid verder uitdiept. Waar het album soms kritisch wordt beoordeeld vanwege zijn complexiteit en gebrek aan consistente structuur, tonen nummers als Death, Horses en Allodiplogaster Sudhausi juist de kracht van hun progressieve benadering. Het resultaat is een plaat voor liefhebbers van zware, genre-overschrijdende gitaarmuziek die openstaan voor avontuur en emotie.