Dark Night, Bright Stars

Dark Night, Bright Stars is een jazzalbum van de Canadese pianiste en componiste Sharon Minemoto, uitgebracht op CD in 2023. Het album wordt uitgevoerd door Minemoto’s kwartet, waarvan de leden elkaar al jarenlang muzikaal kennen en samenwerken. De bezetting bestaat uit Sharon Minemoto op piano, Jon Bentley op tenorsaxofoon, Darren Radtke op contrabas en Bernie Arai op drums. Hun jarenlange vriendschap en muzikale verbondenheid zijn voelbaar in de open en hechte interacties die het album typeren. In deze twaalf composities, die allemaal door Minemoto zelf zijn geschreven en gearrangeerd, klinkt hedendaags jazz die toegankelijk en helder is. Ze kiest voor melodieuze lijnen en inventieve harmonieën in een stijl die schommelt tussen een lyrisch en modern karakter. De muziek beweegt zich veelal in een ontspannen tempo, waarbij er volop ruimte is voor expressieve solo’s en samenspel. De band klinkt als een echte werkende groep waarbij elk lid zijn plek vindt zonder de balans te verstoren. Het album opent met As Luck Would Have It, een nummer dat direct de toon zet met een zoekende swing en een uitgebreide, helder getoonzette pianosolo van Minemoto. Hierin klinkt haar beheersing en frisse benadering van het instrument. Een ander opvallend stuk is het titelnummer Dark Night, Bright Stars, waarin het kwartet in samenspel tussen piano, saxofoon en bas de verschillende creatieve invalshoeken verkent en elkaar ruimte geeft in het improviseren. Ook Supermoon springt eruit, met zijn lichte en uitgebalanceerde frasering waarbij de band subtiel dynamische opbouw nastreeft. Naast groepsstukken is er op het album ook plaats voor een bijzonder solomoment: For Bob Murphy. In dit kortere pianostuk eert Minemoto de overleden Vancouverse jazzpianist Bob Murphy met een intieme en gevoelige uitvoering, waarmee het album ook een persoonlijk en emotioneel accent krijgt. Dit past binnen het bredere palet van het album, waarbij verschillende composities – zoals Alexandra (voor Natasha) en Bike Path (voor Dean) – ook dienen als muzikale dedicties aan belangrijke personen uit Minemoto’s leven. Dark Night, Bright Stars laat moderne jazz horen die geworteld is in melodie, samenwerking en persoonlijke expressie. De groep zet het genre op eigen wijze neer met een uitgebalanceerd en hartelijk album dat uitnodigt tot aandachtig luisteren. Het album is een goed voorbeeld van de Canadese jazzscene en het vakmanschap van Sharon Minemoto als componist en pianist.