Crocodile Promises

Crocodile Promises is het album waarmee The March Violets na een lange pauze opnieuw de aandacht opeisen binnen de post-punk en gothic rock. Het album, uitgebracht in 2024 en verkrijgbaar als CD, markeert een terugkeer naar de kernkwaliteiten van de band. Al sinds hun ontstaan in de vroege jaren tachtig behoren The March Violets tot de iconen van de Britse gothscene. Crocodile Promises put uit die decennialange ervaring, maar klinkt tegelijk fris door subtiele vernieuwing in sfeer en productie. Het album kenmerkt zich door een compacte, krachtige benadering: negen tracks die hun wortels in de originele goth en post-punk niet verloochenen. Het geluid ademt een volwassen melancholie, gedragen door de typerende zang van Rosie Garland en de kenmerkende gitaarlijnen van Tom Ashton, aangevuld door de bas van Mat Thorpe. Crocodile Promises blijft niet hangen in nostalgie, maar geeft het genre een hedendaagse glans. De productie, opgenomen in een landelijke studio in Georgia, zorgt voor een duistere, omfloerste atmosfeer die past bij de traditie én bij het huidige geluid van de band. Van de tracks valt vooral Hammer the Last Nail op als openingsnummer. De song zet direct de toon met een slepend, schaduwachtig geluid waar gitaar en drums samenkomen in een hypnotiserend post-punkritme. Het is een typische March Violets compositie: gelaagd, mysterieus en toch pakkend. Een ander uitgesproken moment is Bite the Hand, waarin het tempo en de energie omhooggaan. Deze track combineert een krachtige baslijn met een metallic gitaar en fel drumwerk en laat horen dat de band nog steeds beschikt over dezelfde honger naar urgentie en rafeligheid als in hun beginperiode. Virgin Sheep is ook benoemenswaardig, met hoekige ritmes en een rauwe energie die doet denken aan de hectische klasse van hun oudere singles. Wat Crocodile Promises onderscheidt binnen het genre is de balans tussen vertrouwde gothrock en modernere, subtielere invloeden. De band vermijdt overdreven bombast, en kiest vaker voor een genuanceerde, herfstachtige benadering van het genre. Dit resulteert in een album dat zowel de oude fans als nieuwe luisteraars kan aanspreken. De afwezigheid van Simon Denbigh als zanger, hoewel hij nog wel aan teksten heeft bijgedragen, is voelbaar maar wordt ruimschoots gecompenseerd door de consistente kracht van de overige bandleden. Crocodile Promises bevestigt de reputatie van The March Violets als invloedrijke en eigenzinnige band binnen de gothic rock en post-punk. Het album blinkt uit in sfeer, melodie en emotie en is daarmee een waardige toevoeging aan het oeuvre van deze Britse pioniers.