Bird With Strings... And More!

Bird With Strings ... And More! van Phil Woods is een jazzalbum dat een unieke brug slaat tussen klassiek en jazz, waarbij het beroemde idee van Charlie Parker’s originele 'Bird With Strings' op grootse wijze wordt voortgezet. Het album is opgenomen samen met de Zürich Chamber Orchestra, pianist Ben Aronov, bassist Reggie Johnson en drummer Douglas Sides. De bezetting levert een rijke, warme sound op, waarin de swing van de jazz wordt gecombineerd met elegante, soms dramatische arrangementen voor een omvangrijke strijkerssectie en blazers. Het album bestaat uit nieuwe arrangementen, door Phil Woods zelf gemaakt, die de originele partituur van Charlie Parker als uitgangspunt nemen maar verder worden uitgewerkt. Waar Parker destijds werkte met een bescheiden ensemble, kiest Woods nadrukkelijk voor een grootsere aanpak. De strijkersectie bestaat nu uit 24 tot 30 musici, waaraan een klein houtblazersensemble is toegevoegd met onder meer hobo, fluit en klarinet. Woods schreef tevens een dozijn extra arrangementen voor deze bezetting, waarmee het album naast eerbetoon ook vers fris repertoire biedt binnen het genre. Qua stijl is Bird With Strings ... And More! diepgeworteld in de jazz, maar ademt het een sfeer van klassieke cross-over uit – een zeldzame mengvorm waarin improvisatie, swing en arrangement samensmelten met het geluid van een volwaardig strijkorkest. Phil Woods weet in zijn soleerwerk een warme toon met virtuositeit te verbinden; soms lyrisch en sfeervol, dan weer energiek en onstuimig. Enkele nummers die op het album staan zijn 'Just Friends', een klassieker waarin Woods elegantie en speelplezier samenbengt met royaal strijkersgeluid. 'You Go To My Head' illustreert zijn vermogen om melodie en improvisatie in balans te houden, terwijl 'All The Things You Are' uitblinkt in gelaagdheid en breed orkestraal palet. Deze stukken tonen de veelzijdigheid van Woods als arrangeur, solist en bandleider. Bird With Strings ... And More! kwam uit op cd in het jaar 2023. Het album is een hommage aan het erfgoed van Charlie Parker, maar draagt dankzij de persoonlijke benadering, krachtige ensembleklank en artistieke vrijheid van Phil Woods een eigen, hedendaags stempel.