Behind a Vision

Behind A Vision van Eternal Idol is een ambitieus en vernieuwend album binnen het genre symphonic metal, versterkt door powermetal-invloeden. Het album markeert een nieuw hoofdstuk voor de Italiaanse band, niet alleen door een wisseling in de bezetting, maar ook door een volwassen benadering in de muzikale stijl. Initieel opgericht in 2016, is Eternal Idol nu in handen van gitarist/producer Nick Savio, die samen met bassist Andrea Buratto als enige van de oorspronkelijke leden overbleef. Voor dit derde album is de vocalen verzorgd door de nieuwe zangers Gabriele Gozzi en Letizia Merlo, wat het geluid fris en gelaagd maakt. Het album bevat elf tracks en opent krachtig met Amnesia, een nummer dat meteen de toon zet met energieke gitaarpartijen, bombastische synthlagen en een opvallend meeslepende refrein. De combinatie van mannelijke en vrouwelijke vocalen doet denken aan bands als Visions Of Atlantis en Nightwish. Dit duet geeft veel nummers een melodramatisch karakter, waarbij een theatrale aanpak nooit ver gezocht lijkt. Een belangrijk kenmerk van het album is de symfonische inkleuring en het epische gevoel, zoals hoorbaar in tracks als Empire Of One en Beyond The Sun. Empire Of One knipoogt naar progressieve rock, terwijl Beyond The Sun een sterk klassieke sfeer uitademt. De productie, in handen van Nick Savio en gemixt door Simone Mularoni, is rijk en helder, waardoor elk instrument en stem goed tot zijn recht komt. The Enemy Is Me is een krachtig voorbeeld van Eternal Idols metalroots, waarin zware gitaarpartijen en een energieke ritmesectie domineren. De band mengt hier bombast en melodic metal, zonder de symfonische elementen uit het oog te verliezen. De arrangementen zijn verzorgd en tonen de vakmanschap van Savio, die het album stevig verankert in het symphonic metal-genre met een moderne, melodische insteek. Behind A Vision is uitgebracht als CD in het jaar 2025. Het album onderscheidt zich door zijn volwassen songwriting, rijke productie en het contrast tussen zware metalpartijen en melodische, haast filmische passages. Eternal Idol weet hiermee een brug te slaan tussen traditionele powermetal en hedendaagse symphonic rock, met een eerbetoon aan het verleden en een frisse blik op de toekomst.