Beamo

Beamo van Leszek Możdżer, Lars Danielsson en Zohar Fresco is een album dat het twintigjarig bestaan van één van de meest innovatieve jazztrio’s in Europa markeert. Dit dubbelalbum, uitgebracht op 2 LP’s, is een krachtige broedplaats van muzikaal experiment en diepgewortelde lyriek, waar jazz en crossover elementen samensmelten. Het genre van het album is jazz, met een uitgesproken nadruk op crossover en klassieke invloeden, gecombineerd met Scandinavische, Oost-Europese en Midden-Oosterse tradities. Het bijzondere aan Beamo is het gebruik van verschillende pianostemmingen door Leszek Możdżer: een Fazioli piano met de standaardstemming (A = 440 Hz), een Steinway piano met een alternatieve stemming (A = 432 Hz) en een Östlind & Almquist piano in decafonische stemming, waarbij het octaaf is verdeeld in tien gelijke intervallen in plaats van de gebruikelijke twaalf. Deze keuze resulteert in een intrigerende, soms ogenschijnlijk ‘ontstemde’ klank, die harmonieus wordt samengebracht door Danielssons karakteristieke spel op contrabas, cello en viola da gamba, en Fresco’s virtuoze percussie en zang. Het album speelt bewust met dissonantie, tonaliteit en microtonale spanningen die niet alleen intellectueel uitdagend zijn, maar ook zorgen voor een zintuiglijke rijkdom die het gehele luistertraject dynamisch en verrassend maakt. Elk nummer vertelt een eigen verhaal en verkent een uniek klanklandschap. Zo opent het album met 'Ambio Bluette', een compositie waarin Możdżer’s handschrift duidelijk hoorbaar is in het subtiele spel tussen rechter- en linkerhand en het gebruik van dubbele tooncentra. 'Cattusella' brengt een eerbetoon aan Danielsson’s eerdere compositie 'Asta' en toont de harmonieuze dialoog tussen twee verschillend gestemde piano’s. 'Kurtu' is een voorbeeld van hoe de groep spanning opbouwt door deliberate detuning, wat resulteert in een emotioneel geladen en expressieve luisterervaring. Ook tracks als 'Decaphonesca', uitgevoerd in decafonische stemming, en 'Brim On', gespeeld op A = 432 Hz, laten zien hoe het album voortdurend schakelt tussen experiment en herkenning. Beamo blijft geworteld in het kenmerkende, lyrische geluid van het trio. Ondanks de gewaagde toon- en intervalexperimenten is het album niet louter een intellectuele uitdaging, maar juist een uitnodiging voor de luisteraar om op ontdekking te gaan in een klankwereld waar mysterie en vertrouwdheid naast elkaar bestaan. Het album is in het releasejaar 2025 uitgekomen en bevestigt de status van Możdżer, Danielsson en Fresco als voorlopers in eigentijdse jazz. Beamo bewijst dat traditie en vernieuwing binnen dit genre hand in hand kunnen gaan, en vormt een onvergetelijk klankbeeld dat uitnodigt tot herhaald luisteren.