Angel

Het album Angel, uitgebracht in het midden van de jaren zeventig, is het debuut van de Amerikaanse band Angel. Het album valt binnen het genre hardrock, met duidelijke invloeden uit de progressieve rock en glamrock. Deze impact is terug te horen in het geluid, waarbij krachtige gitaren worden gecombineerd met opvallend uitgebreide keyboardpartijen. De band omarmde een uitgesproken theatrale stijl die destijds uniek was: met hun witte outfits, lange haren en bovenal opvallende podiumpresentatie profileerden zij zich als het engelachtige tegenbeeld van tijdgenoten als KISS. Muzikaal onderscheidt het album zich door een rijke mix van stevige gitaarriffs en klassiek geïnspireerde synthesizerruns. De stem van zanger Frank DiMino is opvallend krachtig en melodieus, wat het geheel een dramatische, soms bijna epische sfeer geeft. De muziek is mede hierdoor gelaagd en onderscheidend te noemen binnen de hardrock van de jaren zeventig. Invloeden van bands als Queen en Uriah Heep zijn hoorbaar, maar Angel weet een eigen geluid neer te zetten dat zowel melodieus als energiek is. Op dit album zijn meerdere tracks te vinden die de veelzijdigheid van de band laten horen. 'Tower' is het indrukwekkende, bijna filmische openingsnummer dat veelvuldig op de Amerikaanse radio te horen was en symbool staat voor Angels vroege progressieve stijl. Met 'Long Time' vervolgt de band deze lijn en laat een avontuurlijke, lange track horen die zich onderscheidt door zijn meeslepende opbouw en rijke arrangementen. 'On and On' toont de melodieuze kracht van de band en is kenmerkend voor het melodieuze karakter en de compositorische kracht van de groep. Verder biedt het album ruimte voor een stevige rocksong als 'Rock and Rollers' en de dramatische ballade 'Broken Dreams'. Het debuutalbum van Angel kwam uit in het jaar 1975. Ondanks de originaliteit en het vakmanschap wist het album in eerste instantie geen groot commercieel succes te behalen, maar het groeide in de loop der jaren uit tot een cultklassieker in het hardrock- en glamrockcircuit. Het album markeert het begin van een eigenzinnige en theatrale bandgeschiedenis, die een blijvende indruk heeft achtergelaten binnen het genre.