Navarone - V (CD)

V is het vijfde album van Navarone, dat precies tien jaar geleden het debuutalbum A Darker Shade Of White uitbracht. Van V zijn al de singles Can’t Love, Keep On Running, Wire, Question Why en Come What May verschenen. Met V gooit Navarone het muzikaal over een andere boeg. Sinds 2012 speelde de rockband op talloze grote podia en festivals in Nederland. Navarone stond in het voorprogramma van onder meer Golden Earring, Anouk in de Ziggo Dome en Bon Jovi in het Goffertpark in Nijmegen en speelde een uitverkochte eigen clubtour. Het proeven aan het grote mainstream-publiek smaakt naar meer, vertelt frontman Merijn van Haren: “Met de nieuwe plaat wilden we daarop verder, veel in onze muziek wees al in die richting. V is meer pop, meer piano en de nummers zijn meer mijn persoonlijke verhaal.”Merijn heeft alle songs op V geschreven met producer Gordon Groothedde (Krezip, Nick & Simon, Maan en Golden Earring). De nummers gaan over thema’s als liefde, leven, lotsbestemming, werken aan een betere wereld, jong zijn en vriendschap. Merijn ziet de koerswijziging van Navarone op V als het resultaat van een natuurlijke evolutie. ‘Toen we begonnen vond ik The Beatles heel vet, maar wilde ik toch echt een rockband worden à la Led Zeppelin en Pearl Jam. Iets wat je wilt worden, is niet altijd iets wat je bent, dat werd mij steeds duidelijker. Ik vind rocken en scheuren supervet. Dat zal ik altijd blijven doen en waarderen. Maar de richting die we op V zijn uitgegaan staat dichter bij mijzelf.’ Merijn heeft leren zingen van Paul McCartney, Freddie Mercury en Robert Plant. ‘Plant is natuurlijk meer rock. Maar de kant van McCartney en Mercury komt er bij mij nu veel meer uit. Led Zeppelin kan ik goed coveren Ik vind het vet om te schuren naar de rockkant, maar zulke muziek zal ik zelf nooit schrijven, dat is niet wie ik ben. Ik ben meer van The Beatles, Wings en Queen: wat theatraler en poppier. Daar kan ik ook meer mijn stem in kwijt. Pop, daar zit eigenlijk alles in. Daarin ben ik veel vrijer om allerlei kleuren en plekken te ontdekken.’ Meeslepende popliedjes met piano en rockkanten dus, twaalf in getal. Met spirituele, diepgravende teksten en gebracht met een onstuitbare drive en ambitie en een bijna uitdagende souplesse, muzikaliteit en vakmanschap. Een band op de top van z’n kunnen die z’n draai heeft gevonden