Niningashi - Nippon Psychedelic Soul 1970-1979 (LP)

Nippon Psychedelic Soul 1970-1979 is een LP-compilatie die een caleidoscopisch beeld geeft van de Japanse undergroundmuziek uit de jaren zeventig. Het album verscheen als vervolg op Time Capsule’s Nippon Acid Folk en documenteert de evolutie van psychedelische soul in Japan, waarbij de muzikanten een fragiele, maar vruchtbare periode vastleggen waarin de zoektocht naar identiteit centraal stond. Het album weerspiegelt een sentiment van collectieve introspectie, opgewekt door het uiteenvallen van protestbewegingen uit de jaren zestig, wat resulteerde in een explosie van creatieve energie en experiment. Qua genre verkent dit album een mix van psychedelische soul, funk, acid folk en progressieve rock. De basis wordt gevormd door diepe grooves, vervormde gitaren, zware reverb en dromerige orkestrale arrangementen. Dit alles wordt verrijkt met Japanse teksten, die traditionele invloeden combineren met moderne, op internationale trends geïnspireerde klanken. De sfeer is vaak hallucinogeen, rebels en occult, wat de muziekscene typeerde tijdens deze sociale omwentelingen. De compilatie bevat werk van iconische artiesten als Happy End, Yoshiko Sai en Haroumi Hosono. Eén van de opvallendste nummers is Haroumi Hosono’s 'Haruyo Koi', dat met zijn zware, vervormde gitaar en krachtige ritmes de revolutie in de Japanse rock en soul belichaamt. Een andere markante track is 'Have you smoked Gauloise?' van Hiroshi Kamayatsu, waarin de invloed van internationale soul en funk duidelijk hoorbaar is door de laid-back grooves en de rijke blaaspartijen. Jun Fukamachi’s 'Omae' laat een synthese horen van orkestrale funk, euforische hoornlijnen en psychedelisch orgelspel, en valt op doordat het de enige keer is dat Fukamachi zelf de vocalen verzorgt op een album. Nippon Psychedelic Soul 1970-1979 werd uitgebracht in LP-formaat en bevat muziek die zowel in grote studio’s als in kleine, zelfgeproduceerde oplages werd vastgelegd. De tracks tonen de verscheidenheid aan stijlen en perspectieven die de Japanse underground scene heeft voortgebracht; van diepe soul tot lang uitgesponnen progrock, van bittere satire tot zoete nostalgie. Het album is geen overzicht van een scene, maar eerder een verzameling indrukken uit een periode waarin Japanse muzikanten hun eigen muzikale taal ontwikkelden door zowel traditionele als vernieuwende invloeden te absorberen. De muziek op deze compilatie nodigt uit tot het herbeleven van een verloren tijdperk, waarin hallucinogene experimenten en sociaal-kritische statements samenkwamen in een uniek en intens muzikaal landschap. Dit maakt Nippon Psychedelic Soul 1970-1979 tot een waardevolle tijdcapsule van de Japanse psychedelische soul, die nog steeds fascineert en inspireert.