Lignes Paralleles

Op zijn tweede release voor Evil Penguin, werkt het Belgische wonderkind Julien Libeer samen met het nieuwe ensemble Les Métamorphoses. Deze opkomende pianist speelt op een ‘straight-strung’ piano: een perfecte combinatie met het geluid van het orkest, gedirigeerd door Raphael Feye. Deze release omvat ongewoon ingetogen werk: het intieme laatste pianoconcert nr. 27 van Mozart en de plechtige Passion Symphony van Haydn. Maar ook Dino Lipatti’s Concertino in the Classical Style (1936). Toen Lipatti (1917-1950) op 33-jarige leeftijd stierf, was hij al een piano legende: Poulenc vond "goddelijke spiritualiteit" in zijn spel en Enescu geloofde dat zijn petekind "werd geboren met een ster boven zijn hoofd". Libeer's samensmelting van oudere en nieuwere werelden is niet beperkt tot het programma van deze plaat. Hoewel Les Metamorphosen normaliter op moderne instrumenten speelt (zij het met het grootst mogelijke respect voor de verschillende tijdperken), voor deze release bespeelden ze natuurlijke hoorns en houten dwarsfluiten. Voor Libeer staat deze nieuwste opname voor de volgende stap in zijn briljante maar ongebruikelijke carrière. De pianist heeft een indrukwekkend aantal awards gewonnen, waaronder de Young Musician of the Year 2016 van de Belgische radiozender Klara. Zijn eerste soloalbum werd hoog aangeprezen door de pers en voor zijn tweede album ontving Libeer de Diapason d’Or (2016). Dit is Julien Libeer’s eerste opname met een orkest, opgenomen in de prachtige akoestiek van het Concertgebouw Brugge.