John Tchicai - In Monk's Mood (LP)

In Monk's Mood van John Tchicai is een jazzalbum dat in 2009 op LP werd uitgebracht. Dit album markeert een bijzonder moment in Tchicai’s carrière, omdat hij zich hier richt op het repertoire van Thelonious Monk en daarbij kiest voor de alt saxofoon in plaats van zijn meer gebruikelijke tenor. John Tchicai, bekend als een van de pioniers van de free jazz in de jaren zestig en vaak gelinkt aan grote namen als Archie Shepp en John Coltrane, verrast op dit album door het materiaal van Monk relatief traditioneel en met veel respect te benaderen. Zijn benadering is beheerst en gevoelig; de muziek krijgt ruimte om te ademen zodat Monks karakteristieke composities volledig tot hun recht komen. Desondanks is Tchicai’s onderscheidende geluid onmiskenbaar aanwezig, waardoor het album een zeer persoonlijk statement wordt binnen het Monk-repertoire. De bezetting op het album bestaat naast Tchicai uit George Colligan (piano en Hammond B3), Steve LaSpina (bas) en Billy Drummond (drums). Vooral de aanwezigheid van de Hammond B3, die in drie van de zeven stukken wordt ingezet, zorgt voor een aangenaam warm en uniek klankbeeld binnen het kader van de bekende Monk-composities. Dit is bijvoorbeeld hoorbaar op het titelstuk Monk’s Mood, dat meteen aan het begin van de plaat het karakter van het album neerzet met een subtiele harmonie tussen saxofoon en Hammond. Op het album zijn onder meer de stukken Monk's Mood en Round Midnight te vinden, beide tijdloze Monk-composities die tot de hoogtepunten van de plaat behoren. In Monk’s Mood komt de samenwerking tussen saxofoon en Hammond B3 volledig tot hun recht, terwijl Round Midnight zich onderscheidt door de fraaie melodische lijn en het spel van het hele ensemble. Een ander opvallend nummer is Ruby, My Dear, waarin de bas een mooie solistische rol vervult. Stilistisch beweegt In Monk’s Mood zich in het domein van de straight-ahead jazz, met invloeden uit de bebop en post-bop, maar doorspekt met Tchicai’s eigenzinnige benadering die het geheel een subtiele avant-garde toets geeft. Hierdoor ontstaat een bijzondere balans tussen traditie en persoonlijke interpretatie. Het album biedt een diep respectvolle maar tegelijkertijd verrassende kijk op het werk van een van de grootste jazzcomponisten, gefilterd door het unieke timbre en de muzikale visie van John Tchicai.