Ben Monder - Planetarium (3 CD)

Planetarium van Ben Monder is een omvangrijk drieluik binnen het jazzgenre dat uit drie cd’s bestaat en is uitgebracht in 2024. Het album onderscheidt zich door een ongekende samensmelting van jazz met invloeden uit ambient, klassieke muziek, folk, progressieve rock en zelfs soms metal. Deze brede esthetische benadering maakt het album tegelijk complex en verrassend toegankelijk. De muziek op Planetarium varieert van intieme, melodische solo-improvisaties tot uitbundige bandstukken met voortdurend verschuivende ritmes en texturen. De arrangementen zijn rijk en soms vol experiment: zo worden instrumentale stukken afgewisseld met etherische, woordloze zangpartijen, wat het geheel een kosmische, bijna filmische sfeer geeft. Dit effect wordt versterkt door de keuze van gastvocalisten zoals Theo Bleckmann en Charlotte Mundy, die elk hun unieke kleur toevoegen aan de soundscape. De combinatie van Monder’s virtuoze gitaarspel en de inventieve ritmesectie — met onder meer Ted Poor, Joseph Branciforte, Satoshi Takeishi (drums) en Chris Tordini (bas) — zorgt voor een muzikale reis die zowel veeleisend als meeslepend is. Enkele tracks die opvallen zijn 'Ouroboros II' van de eerste cd, waarin een unieke balans wordt gevonden tussen fingerpicking, etherische zanglagen en dynamische percussie, en 'The Mentaculus', een epische compositie met een onstuimige gitaarpartij en een prominente rol voor Theo Bleckmann’s stem. Ook 'Ataraxia' is een karakteristiek voorbeeld van Monder’s vermogen om spanning en rust te verweven in lange, gelaagde composities. Verder wordt het album afgesloten met een verrassende versie van het traditionele 'Wayfaring Stranger', gezongen door Monder’s moeder en omlijst door zijn eigen verstilde gitaarspel. Planetarium is niet slechts een jazzalbum, maar een omvangrijk klanklandschap waarin uiteenlopende muzikale invloeden samenkomen. Monder etaleert met deze uitgave niet alleen zijn vakmanschap als gitarist en componist, maar slaagt erin een cohesief geheel te smeden uit uiteenlopende stijlelementen en gastbijdrages. Daarmee vormt Planetarium een hoogtepunt in zijn carrière en een ambitieus statement binnen de hedendaagse jazz.