Shockumentary Box (2DVD)

Shockumentary Box (2DVD) Mondo Cane 1 $ 2 en Africa Addio (Ongecensureerd) Twee jaar na de release van Alfred Hitchcock’s Psycho werd de Westerse wereld opgeschrikt door Mondo Cane, alias A Dog’s World, van de Italiaanse filmmakers Gualtiero Jacopetti en Franco E. Proseri. Mondo Cane toonde de wereld voor het eerst in al zijn weerzinwekkende schoonheid, zonder enige vorm van censuur. Wat volgens de één zieke exploitatie was, bleek voor de ander een fascinerende blik op andere culturen en gebruiken te zijn. Want Mondo Cane was veel meer dan alleen shockerend. De documentaire liet zien hoe doodnormale tradities uit het ene gebied voor verwondering of verbijstering konden zorgden in andere delen van de wereld. Het eten van hondensoep, het onthoofden van stieren en het eten van slangen was net zo schokkend voor ons als het schilderen met naakte mensen was voor de Afrikanen, of het masseren van koeien door Japanse boeren voor de rest van de wereld.Twee jaar na Mondo Cane gingen er nog meer schokkende beelden de wereld rond in Mondo Cane 2. Religieuze waanzin, dierenmishandeling onder het mom van kunst of wetenschap, zelfverbranding, seksuele uitspattingen en kannibalisme waren het onderwerp van deze uiterst succesvolle sequel. Opnieuw zorgde de film, met ironische commentaar van de Italiaanse acteur Stefano Sibaldo (Perry Rhodan – SOS aud dem Weltall) voor een schrijnend sociaal verslag van de stand van de wereld.Africa Addio was het sluitstuk van Jacopetti en Prosperi en wordt gezien als hun meesterwerk. De film laat het Afrika zien van de jaren zestig, achtergelaten door de koloniale heersers en verscheurd door stammenstrijd. Executies van mensen en (beschermde) dieren zijn orde van de dag, terwijl in Kaapstad de blanke inwoner van Zuid-Afrika op het strand ligt te luieren. Terecht werd er vol afschuw gereageerd in de wereld op de misstanden in Afrika.Hoewel de films van Jacopetti en Prosperi de deuren openden voor series als Faces of Death en andere dubieuze navolgers, werden de films in de jaren zestig wel degelijk sociaal geaccepteerd. De muziek voor Mondo Cane kreeg zelfs een Oscar ® nominatie en zowel Mondo Cane als Africa Addio wonnen de prestigieuze David di Donatello Award, de belangrijkste Italiaanse filmprijs, voor beste productie. Hoewel sommige critici de film afslachtten vanwege de sensationele beelden, staan de documentaires en haar vervolgen tegenwoordig in hoog aanzien.Toch blijft het advies ook anno 2004: Niet voor kijkers met een zwakke maag. . .