Salzmanner von Tibet

Elk voorjaar vertrekken vier mannen van een nomaden-stam uit het noorden van Tibet met 160 yarks naar de zoutmeren. Deze meren worden door de stam 'de tranen van de Godin de Tra' genoemd. Zout is een belangrijke bron van inkomsten. Zij ruilen het tegen gerst en thee. Tijdens de reis hebben de vier zoutmannen ieder een eigen rol en taken: 'de oude moeder' Margen draagt zorg voor het eten en de thee: 'de oude vader' Pargen is verantwoordelijk voor de rituele; Zopon is de hoeder van van de dieren en moet onderweg voor de yaks zorgen en Bopsa is de zoon die voor het eerst meegaat. Tijdens de reis is het van het groots belang de zoutgodin niet boos te maken. Dat betekent drie maanden geen sex en vrouwen; lief zijn voor elkaar en voor de dieren en voorzichtig omgaan met het meer. Het is bijzonder dat het Ulrike Koch als vrouw is gelukt met de zoutmannen mee te gaan én dat ze hun vertrouwen heeft weten te winnen. Daarbij heeft ze zich opgesteld als nutraal persoon. Ze geest geen commentaar, stelt geen vragen; ze observeert slechts. Het resultaat is een prachtige film, die tegelijkertijd een ode is aan een traditie die langzaam verdwijnt.