Patrick Wolf - Crying The Neck (2 LP)

Crying The Neck is het zevende studioalbum van Patrick Wolf en markeert zijn terugkeer na een lange pauze. Het album behoort tot het alternatieve en experimentele popgenre, waarin Wolf karakteristieke elementen uit folk, elektronica en klassieke muziek samenbrengt. Het is uitgebracht als dubbel-lp en bevat dertien nummers met een totale speelduur van ruim vijftig minuten. De thematiek van Crying The Neck wordt ingegeven door persoonlijke ervaringen van Wolf, waaronder het verlies van zijn moeder en zijn verhuizing naar de Engelse kuststreek Kent. De landschappen, folklore en het gevoel van rouw en herstel zijn diep verweven in zowel de teksten als de muzikale sfeer van het album. De titel verwijst naar een oude oogsttraditie uit Zuidwest-Engeland waarin de laatste handvol graan symbolisch wordt gevierd, een metafoor voor afronding en hoop in tijden van afscheid en verandering. Wolf schrijft, arrangeert en produceert dit album volledig zelf, maar krijgt gezelschap van gastmuzikanten zoals Zola Jesus, Serafina Steer en Seb Rochford. De detaillering en laagdikte in het geluid komen terug in het instrumentarium met onder meer viool, dulcimer en baritonukelele, maar ook elektronische elementen en theatrale arrangementen. Op het album staan onder meer het indrukwekkende en ruim zes minuten durende openingsnummer Reculver, dat start als een ingetogen pianoballad en zich daarna ontwikkelt tot een meeslepende, ritmische climax. Ook de tracks Dies Irae en The Last of England springen eruit; Dies Irae is krachtig en emotioneel geladen, terwijl The Last of England zich kenmerkt door melancholie en poëtische beeldspraak. Crying The Neck is uitgebracht in 2025 als dubbel-lp en vormt de eerste episode van een aangekondigde vierdelige serie. Het album is vooral een nieuw artistiek begin, waarbij Wolf zijn kwetsbaarheid en creatieve ambitie op geheel eigen wijze uitvergroot.