Miossec - Finistériens (CD)

Finistériens is het zevende studioalbum van de Franse singer-songwriter Christophe Miossec. Dit album kwam uit op CD onder het label PIAS en markeert een belangrijke samenwerking met Yann Tiersen, die verantwoordelijk was voor de productie, het merendeel van de composities en het bespelen van verschillende instrumenten. Hiermee keert Miossec na een periode in Brussel terug naar zijn roots in Bretagne, zowel in thematiek als in samenwerking. Het genre van Finistériens valt onder de Nouvelle scène française, een stroming binnen de Franse popmuziek die wordt gekenmerkt door literaire, maatschappijkritische teksten en een vernieuwende benadering van het chanson. Op dit album versmelt Miossec zijn karakteristiek rauwe stem en directheid in teksten met de kenmerkende, melancholische en filmische melodieën van Yann Tiersen. De plaat laat daarbij een volwassen geluid horen, met aandacht voor alledaagse observaties en intieme verhalen. Een belangrijk onderdeel van het album zijn de teksten, waarin Miossec het dagelijks leven, de rafelranden van relaties en de sociale realiteit in Frankrijk onderzoekt. Thema’s als het verloop van de tijd, het verlies van idealen en de uitdagingen van het werkende leven komen hierin naar voren. Zo behandelt het nummer Les Chiens de paille de soms uitzichtloze omstandigheden op de werkvloer, terwijl CDD de onzekerheden van tijdelijke arbeidscontracten aankaart. Aan de andere kant biedt een titel als Nos plus belles années een meer nostalgische blik op de mooiste jaren die achter de rug lijken te zijn. Het album opent met Seul ce que j’ai perdu, een nummer dat direct Miossecs persoonlijke en reflectieve stijl laat horen. Andere in het oog springende tracks zijn onder meer Les Joggers du dimanche, waarin het dwalen door de stad figureert als metafoor voor de zoektocht naar betekenis, en À Montparnasse, dat verwijst naar de iconische Parijse wijk als plaats van ontmoetingen en afscheid. Finistériens uit 2009 wordt algemeen gezien als een hoogtepunt in het oeuvre van Miossec, mede door de bijzondere synergie met Yann Tiersen. Het album kent een weemoedige maar tegelijk hoopvolle sfeer, versterkt door de instrumentatie waarin piano, viool en elektronica elkaar afwisselen, altijd in dienst van de introspectieve teksten. Daarmee is Finistériens een rijk en gelaagd Frans chansonalbum dat zowel liefhebbers van poëtische muziek als van sfeervolle arrangementen zal aanspreken.