Harms Way - Common Suffering (CD)

Common Suffering van Harm’s Way is een intense en ambitieuze plaat die het harde geluid van de band naar nieuwe hoogten tilt. Het album valt binnen het genre van hardcore, maar laat daarnaast duidelijke invloeden horen uit death metal, industrial en zelfs grunge. Hiermee overstijgt Harm’s Way de grenzen van traditionele hardcore en creëert een divers geluid dat zowel agressief als atmosferisch kan zijn. De kracht van het album zit niet alleen in de brute energie, maar vooral in de combinatie van krachtige riffs, diepe baspartijen en de kenmerkende zware vocalen. Daarnaast voegt de band op Common Suffering juist meer nuance toe met atmosferische elementen en onverwachte wendingen in hun composities. De productie is strak en helder, waardoor elk instrument goed te onderscheiden is. Opvallend is dat de drums minder nadrukkelijk in de mix zitten dan bij eerdere platen, waardoor er meer ruimte ontstaat voor de gitaren en bas om het totaalgeluid te dragen. Binnen de tracklist vallen een aantal nummers direct op. Undertow, met een gastbijdrage van King Woman, laat horen hoe Harm’s Way sfeer en spanning weet te combineren met industrial en dreigende gitaargeluiden, zonder de brute kern te verliezen. Wanderer is een ander sterk nummer waarin de band melancholie en intensiteit samenbrengt op een manier die doet denken aan de donkere grunge-klanken van de jaren ’90. Daarnaast biedt een track als Cyanide een mix van death metal en hardcore waarin de agressie en het vakmanschap van de band volledig tot hun recht komen. Naast deze experimentele nummers blijft Harm’s Way ook trouw aan hun roots. De band benut nog steeds strakke riffs, lompe breakdowns en een ongekend gevoel voor kracht, wat duidelijk te horen is in tracks als Denial en Hollow Cry. Toch zorgt de toevoeging van meer dynamiek en variatie ervoor dat het album nergens monotoon wordt. Hierdoor voelt Common Suffering als een uitgebalanceerde combinatie van muzikaal geweld en artistieke groei. Common Suffering verscheen in het jaar 2023 op cd en markeert een duidelijke stap vooruit voor Harm’s Way, zowel qua songwriting als qua geluid. Het album blinkt uit door zijn mix van compromisloze energie en experiment, wat het tot een van de meest interessante hardcore-releases van het jaar maakt.