Gwenno - Utopia (CD)

Utopia is het vierde soloalbum van Gwenno Saunders, dat op cd verscheen en wordt gepresenteerd als een persoonlijke en bijna intieme mijlpaal in haar carrière. Waar haar eerdere albums voornamelijk in het Welsh en het Cornisch waren, is dit haar eerste album dat grotendeels in het Engels is opgenomen. Hiermee laat ze een andere kant van haar identiteit en haar muzikale ontwikkeling zien. Utopia klinkt opvallend organisch: in tegenstelling tot de meer elektronische producties van haar voorgaande werk, zijn de nummers voornamelijk aan de piano gecomponeerd en live ingespeeld met haar band in haar eigen woonkamer. Dit zorgt voor een warme, menselijke sfeer waarin de instrumenten echt hoorbaar samen ademhalen. Het genre van Utopia laat zich omschrijven als een intrigerende mix van indiepop, folk en experimentele pop, met hier en daar invloeden uit jazz, country en orchestrale muziek. Gwenno verliest zich niet in één specifieke stijl; ze beweegt soepel tussen verschillende muzikale sferen, waarbij elk nummer een eigen karakter krijgt. De albumtitel verwijst naar het Griekse begrip ‘niet-plaats’, wat binnen deze context ruimte biedt voor een vrije identiteit en een vlucht van vastomlijnde kaders. Op tekstueel vlak onderzoekt het album thema’s als moederschap, migratie, de zoektocht naar familiegeschiedenis en de balans tussen plaatsloosheid en verbondenheid. Een van de meest opvallende tracks is 'Y Gath', waarin een speelse melodie wordt gecombineerd met een subtiel country-achtig ritme en een bijna sardonische ondertoon. Een ander hoogtepunt is '73', een jazzy, cabaret-achtige compositie die het gevoel van een intieme nachtclub oproept en waarin Gwenno met poëtische regels reflecteert op haar verleden en keuzes. De afsluiter 'Hireth' vormt een uitzondering op het instrumentale patroon van het album; dit betoverende nummer is namelijk geschreven op de harp en valt op door zijn delicate arrangement van fluit, harp en toetsen, met een melancholische maar verstilde sfeer als resultaat. Utopia is een album van overgang en zelfbepaling; het vangt de jaren tussen volwassenwording en ouderschap en verbindt dit persoonlijke verhaal aan universele gevoelens van verlangen, weemoed en zelfonderzoek. Door de keuze voor het Engels als voornaamste voertaal, in combinatie met haar herkenbare muzikale handtekening, weet Gwenno met dit album haar meest menselijke, volwassen werk tot nu toe af te leveren. Het resultaat is een plaat die zowel vertrouwd als verfrissend klinkt, en die haar plek in het hedendaagse indiepoplandschap opnieuw bevestigt. Het album kwam uit in het jaar 2025.