Terra Nova Collective - Leemans: Chambermusic (CD)

Een Bruggeling in ParijsEr was geen gebrek aan Vlaamse migranten in Parijs in de eerste helft van de 18e eeuw. Het waren vaak geschoolde ambachtslieden, aangetrokken door de grootste markt voor luxegoederen in Europa in wat een tijdperk van vrede, stabiliteit en economische ontwikkeling was geweest sinds de dood van Lodewijk XIV in 1715. De Vlaamse migranten volgden een eeuwenoud patroon: zij woonden vaak in dezelfde buurten en zochten elkaars gezelschap op in diverse cafés en verenigingen. Sommigen onder hen waren kunstenaars: Antoine Watteau (1684-1721) werd geboren in Valenciennes in Frans-Vlaanderen voordat hij naar Parijs verhuisde, waar hij profiteerde van zijn Vlaamse afkomst en een van de invloedrijkste schilders in het 18e-eeuwse Frankrijk werd. Joseph Suvée (1743-1807), een Brugse schilder, nam in 1771 deel aan de prestigieuze Prix de Rome en won deze; Jacques-Louis David was een van de niet-succesvolle kandidaten van dat jaar. Wat voor schilders gold, gold ook voor musici. Hébert Leemans, van oorsprong een Bruggeling, evenals zijn tijdgenoot Suvée; beiden verhuisden ongeveer gelijktijdig naar de Franse hoofdstad. Leemans zou vervolgens een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van de vroege Franse symfonische stijl.Hébert Leemans (1741-1771) groeide op in een familie van musici. Zijn vader, Adriaan Leemans (1707-1750), was in 1737 van Lier naar Brugge verhuisd om er niet alleen beiaardier van de stad te worden, maar ook organist van de Sint-Donaaskathedraal. Zijn oudste zoon Joannes Leemans volgde hem in 1748 op als organist; Adriaan Leemans overleed in de herfst van 1750. Joannes Leemans overleed in 1754 en werd zelf in die functie opgevolgd door Hieronimus Leemans, zijn jongere broer. Een derde broer, Johannes Hieronimus Leemans, was actief als organist in Brugge en speelde tussen 1750 en 1780 een actieve rol in de Confrérie van het Concert in Brugge; dit was een vereniging die in 1746 werd opgericht door getalenteerde en gepassioneerde amateurmusici die op geregelde tijdstippen samenkwamen om privé te musiceren en concerten te geven in het openbaar. De leden werden gerekruteerd uit de gegoede burgerij en de opbrengst van hun concerten werd vaak aan liefdadigheid geschonken. Er is weinig bekend over hun repertoire, maar het was zeker de enige plaats in Brugge waar de jonge Hébert Leemans regelmatig orkestmuziek kon horen uitgevoerd op een bijzonder niveau. Hébert was de jongste van de vier broers en kreeg zijn muzikale opvoeding thuis, vermoedelijk van zijn vader en zijn oudere broers.