Simon Callaghan - Late Piano Music (CD)

De muziek op dit album dateert uit de latere jaren van de componist, en zijn grotendeels gebaseerd op thema's uit zijn vroegere successen. De inspiratie voor Holbrooke's muziek was bijna altijd literair; vandaar het grote aantal symfonische gedichten en stukken met literaire titels of ondertitels in zijn oeuvrelijst. Bijna alle 8 Nocturnes, Op. 121 gebruiken materiaal uit enkele van Holbrooke's meest succesvolle en populaire vroegere werken. De muziekcriticus Ernest Newman schreef in een vaak geciteerde waardering van de componist in 1902 dat '...Holbrooke vrij gemakkelijk en onbewust kan doen wat [Richard] Strauss in zijn carrière slechts een half dozijn keer heeft gedaan - hij kan een grote, hartverwarmende melodie schrijven die ons tot op het bot doorzoekt...', en deze Nocturnes tonen Josefs gave voor lyriek. De twee Fantasie-Sonates, Opp. 124 & 128 respectievelijk, zijn belangrijke en substantiële werken uit Holbrooke's latere jaren. Het eerste is nauw gebaseerd op het openingsdeel van de Dramatische Koorsymfonie 'Hommage aan E.A. Poe', Op. 48 (1902-1907), maar vakkundig aangepast voor pianistische effectiviteit. De tweede Fantasie-Sonate, 'Destiny', is geen hergebruik van eerder materiaal: het is een volledig originele compositie van twee delen. Gebaseerd op het langzame deel van het fraaie Hoorntrio, Op. 28 (1902), begint de Cambrian Ballade No. 4 Op. 104 Maentrog met het zangerige karakter van een berceuse. Een meer geanimeerd middendeel leidt tot een vurige reprise van het openingsthema en een coda als een plotselinge regenbui. Het is verleidelijk om te denken dat de componist in deze compositie weemoedig terugkeek naar een periode waarin zijn creatieve vuren fel brandden en zijn talenten door de muzikale wereld werden erkend. [Gareth Vaughan]