Léon Berben - Clarifica Me (CD)

William Byrd maakte deel uit van een generatie vernieuwende musici: Claudio Monteverdi, Jan Pieterszoon Sweelinck, Girolamo Frescobaldi en Fransisco Correa de Arauxo behoren tot zijn tijdgenoten. De verscheidenheid van genre en vorm in zijn werk is opmerkelijk, en hoewel hij Europese ontwikkelingen observeerde en stilistisch geïnspireerd werd door zijn buitenlandse collega's, blijft zijn muziek gekenmerkt door een sterke eigenheid, die slechts weinig gelijkenis vertoont met de continentale genres. Zijn werk is veeleer gebaseerd op inheemse tradities, die hij fundamenteel vernieuwde, vooral in zijn instrumentale muziek. Zijn fantasieën, bijvoorbeeld, tonen de vorm vanuit een geheel nieuw, onvergelijkbaar gevarieerd perspectief: imitatieve gedeelten worden afgewisseld met episoden van toccata of canzone, of zelfs met danssequenties. Nu en dan zijn er meerdere tonaliteiten tegelijk in één frase te vinden, wat - volgens zijn collega Thomas Morley - 'in fantasieën nooit mag worden geleden'. LÉON BERBEN werd in 1970 in Heerlen (Nederland) geboren, maar woont sinds enkele jaren in Keulen (Duitsland). Hij studeerde klavecimbel en orgel in Den Haag (Koninklijk Conservatorium) en Amsterdam (Sweelinck Conservatorium) bij Rienk Jiskoot, Bob van Asperen, Ton Koopman en Gustav Leonhardt, en sloot zijn studie af met een solo-diploma voor beide instrumenten. Sinds maart 2000 is hij klavecinist bij Musica Antiqua Köln (Reinhard Goebel). Als zodanig heeft hij concerten gegeven over de hele wereld, reizend door Europa, Azië, en Noord- en Zuid-Amerika en heeft hij verschillende CD's opgenomen voor Deutsche Grammophon / Archiv Produktion. Eind november 2006 werd Musica Antiqua Köln opgeheven en sindsdien concentreert Léon Berben zich op kamermuziek en, in toenemende mate, op het solorepertoire. Hij geeft solo-recitals op klavecimbel en orgel. Zijn solo-CD's op historische orgels en klavecimbels - vooral bij de labels Ramée en Aeolus - zijn zeer lovend ontvangen in de pers, en kregen talrijke onderscheidingen, waaronder de 'Vierteljahrespreis der Deutschen Schallplattenkritik' en 'Choc' van Le Monde de la Musique. Naast het bespelen van klavecimbel en orgel, houdt Léon Berben zich bezig met debatten over de historische uitvoeringspraktijk door het schrijven van artikelen en is hij tevens co-auteur voor Musik in Geschichte und Gegenwart. Zijn repertoire strekt zich uit van ongeveer 1550 tot 1750, waarbij zijn belangstelling vooral uitgaat naar Duitse muziek, de Virginalisten en Sweelinck.