Lee Konitz, David Liebman, Richard Beirach - KnowingLee (CD)

Pas op, dit trio lijkt op geen ander. Om te beginnen is het format nogal afwijkend; twee saxofoons en een piano. Er is inderdaad niets waar deze drie muzikanten meer van genieten dan vrijheid en het nemen van risico's. Lee Konitz, de oudere (1927), altsaxofonist (en hier even schitterend op de sopraan) onlangs geëerd door de Charles Cros Academy ' voor zijn hele carrière '; en twee bijna tijdgenoten, Dave Liebman (1945) sopraan- en tenorsaxofonist en Richie Beirach (1947) piano. De 'jongere' spelers tonen respect. Zij componeerden ' Knowing Lee ', het titelnummer van het album. Alledrie delen ze dezelfde waarden van strengheid en spontaniteit, precies zoals een van hun geestelijke leermeesters, Lennie Tristano, vroeger onderwees. Het is geen toeval dat ze de twee composities geschreven met zes handen ' Trinity ' en ' Don't tell me what key ' hebben genoemd. Met andere woorden, je kunt dit avontuur geblinddoekt volgen. Je weet waar je naartoe gaat. Dit samenkomen in een studio in de lente van 2010 kan op de een of andere manier beschouwd worden als het natuurlijke hoogtepunt van hun artistieke carrière. Richie Beirach begeleidde Konitz bijvoorbeeld al aan het eind van de jaren zestig voordat hij zich bij Liebman aansloot - met Eddie Gomez, bas, en Billy Hart, percussie - om de groep Quest te vormen, uitmuntende specialisten in collectieve improvisatie. Deze kleine groepen, waarin elke vertolker zijn eigen ruimte heeft, hebben altijd de voorkeur van onze drie vrienden gehad. Hier amuseren ze zich kostelijk. Op een bepaald moment dagen de twee saxofonisten elkaar zelfs uit - op vriendschappelijke wijze natuurlijk, maar zonder piano - op hetzelfde instrument (de sopraan) in ' Alone together ', een van de hoogtepunten van het album. Gedurende dit hele goddelijke uur winnen Lee, Dave en Richie hoogte. Op de toppen, zoals iedereen weet, is de lucht zeldzamer ... en zuiverder.